Chapter Title : വീട്ടുടമയുടെ ഊഴം 1 [Kattan Chaya]

അധികം അവളെ നോക്കി നിന്നു.*

ആനന്ദ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചു… പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.*

സിവദാസ് തൊണ്ട വൃത്തിയാക്കി—നിശ്ശബ്ദത ഭേദിച്ചുകൊണ്ട്.

അവൻ ആനന്ദിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു, ശബ്ദം ചരൽക്കല്ലുപോലെ ആഴവും സ്ഥിരതയുമുള്ളതായിരുന്നു.*

"വാടക വൈകിയിരിക്കുന്നു," അവൻ ലളിതമായി പറഞ്ഞു. കോപമൊന്നുമില്ല. വെറും വസ്തുത മാത്രം.*

ആനന്ദ് പ്രയാസപ്പെട്ട് വിഴുങ്ങി.

"എനിക്കറിയാം… സാർ," അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു, പരിഭ്രമത്തോടെ കഴുത്ത് തടവിക്കൊണ്ട്. "ഞാൻ അതിനായി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്."*

സത്യം? അവന്റെ കൈയിൽ പണമുണ്ടായിരുന്നില്ല—അതിന്റെ പകുതി പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.*

കനത്തൊരു ഇടവേള തുടർന്നു.

സിവദാസ് പതുക്കെ തലയാട്ടി, ആനന്ദിന്റെ മുഖം സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചു—സത്യസന്ധത തേടിക്കൊണ്ട്.

അദ്ദേഹം അലറിയില്ല. അവരെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയില്ല.

പകരം… അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആദിയെ നോക്കി.*

പിന്നെ ആനന്ദിന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.*

"നിന്റെ കൈയിൽ പണമില്ലേ?" അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു—കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലല്ല, ശാന്തമായി.*

ആനന്ദ് നിശ്ശബ്ദമായി തലകുലുക്കി.—⟨രക്ഷപ്പെടാൻ വഴിയില്ല.-

മുറി നിശ്ശബ്ദമായി. അവരുടെ അവസ്ഥയുടെ ഭാരം ഒരു കല്ലുപോലെ താഴേക്ക് അമർന്നു.*

സിവദാസ് നിശ്ചലനായി നിന്നു—ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്.

നിശ്ശബ്ദത നീണ്ടു, കനത്തതും അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞതുമായി.*

പിന്നെ… യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ, അദ്ദേഹം വീണ്ടും ആദിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു—ഇത്തവണ അവളോട് നേരിട്ട് സംസാരിച്ചു:*

"നീ എനിക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുമോ?"*

പരുഷമായല്ല. ആവശ്യപ്പെടുന്ന രീതിയിലുമല്ല. വെറുമൊരു നേരിട്ടുള്ള ചോദ്യം മാത്രം.*

ആനന്ദിന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

ജോലി? സിവദാസിനുവേണ്ടി? പക്ഷേ എന്തുതരം ജോലിയാണ്…?

ആദി അമ്പരന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

അവളുടെ ഇരുണ്ട കണ്ണുകൾ ശിവദാസിന്റേതുമായി കണ്ടുമുട്ടി—സ്ഥിരവും, വായിച്ചെടുക്കാനാകാത്തതും.*

ആനന്ദ് മരവിച്ചുപോയി. അവന്റെ മനസ്സ് പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു: *‘ജോലി’ എന്ന് അദ്ദേഹം എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?*

ശിവദാസ് ഉടൻ വിശദീകരിച്ചില്ല.