Chapter Title : വേലക്കാരി ലേഖ [Reloaded] [Master]

അവിടെ കുണ്ണയ്ക്ക് വിശ്രമം കൊടുക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ നാട്ടിലെത്തി മറ്റൊരു സോണിയെ കണ്ടെത്താന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അയല്‍പ്പക്കങ്ങളില്‍ എങ്ങും തന്നെ ചരക്കുകള്‍ ഇല്ല. ആകെ ഉള്ളത് കുറച്ചുമാറി ഒരു ഗള്‍ഫുകാരന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഒരു ചരക്കായത് കൊണ്ട് അവള്‍ക്ക് വലിയ ജാഡയുമാണ്. എങ്കിലും ഞാന്‍ അവളെ ട്യൂണ്‍ ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ ആണ് ഈ അത്ഭുതം സംഭവിക്കുന്നത്.

വീട്ടുജോലിക്ക് സരസു എന്ന് പേരുള്ള മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഒരു സ്ത്രീയാണ് വന്നിരുന്നത്. അവര്‍ രാവിലെ വന്നിട്ട് സന്ധ്യയോടെ മടങ്ങിപ്പോകും. ശരീരം എല്ലും തോലും ആണെങ്കിലും ജോലിക്കാര്യത്തില്‍ സരസു ബഹുമിടുക്കി ആയിരുന്നു. ഓടിനടന്നാണ് ജോലി ചെയ്ത്ത്. ബംഗ്ലാവിലെ പുറം പണികള്‍ക്ക് അവരുടെ ഭര്‍ത്താവാണ് വന്നിരുന്നത്. ഗള്‍ഫില്‍ കിടന്നു പണമുണ്ടാക്കി ഭാര്യയെയും മക്കളെയും കൊഴുപ്പിക്കുന്ന ഏതോ ഒരു വിവരദോഷിയുടെ പുത്രന്‍ ഓടിച്ച ബൈക്ക് തട്ടി അയാള്‍ക്ക് ഒരു അപകടം സംഭവിച്ചു. കാലിനു ചെറിയ പൊട്ടലുമായി അയാള്‍ കിടപ്പിലായതോടെ സരസുവിന് ഒപ്പം നില്‍ക്കേണ്ട ഒരു സാഹചര്യമുണ്ടായി. അതവള്‍ ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചപ്പോള്‍ റീത്തയ്ക്ക് ആധി കയറി. കാരണം സരസു വന്നില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ വല്ലതും വച്ചുണ്ടാക്കേണ്ടി വരില്ലേ.

“നീ പോയാല് ഇവിടുത്തെ കാര്യങ്ങള് എങ്ങനാ?” രണ്ടു മാസത്തെ അവധി ആവശ്യപ്പെട്ട സരസുവിനോട് റീത്ത ചോദിച്ചു.

“ഇവിടുത്തേക്ക് വിരോധമില്ലേല്‍ ഞാനെന്റെ ആങ്ങളേടെ മോളെ അയയ്ക്കാം..” സരസു പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടപ്പോള്‍ റീത്തയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. അവളെ സംബന്ധിച്ച് വെറുതെ ഇരുന്നു തിന്നണം; ജോലി ആര് ചെയ്താലും കുഴപ്പമില്ല. എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ സരസു തന്നെ വേണമെന്ന നിര്‍ബന്ധം ഒന്നും അവള്‍ക്കില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. നേരെ ചൊവ്വേ വല്ലതും വച്ചുണ്ടാക്കി തന്നില്ലേല്‍ എനിക്ക്