Chapter Title : വേലക്കാരി ലേഖ [Reloaded] [Master]

നീ പോയാല്‍ ഇവിടെ ആളില്ലാതെ പറ്റില്ലല്ലോ?” അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇവിടുത്തെക്ക് ആയതുകൊണ്ടാ ഞാനവളെത്തന്നെ വിളിച്ചത് .. വിശ്വസിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ പറ്റുന്നവരെ അല്ലെ ഇങ്ങോട്ട് അയയ്ക്കാന്‍ പറ്റൂ. പാചകത്തിലും മിടുക്കിയാ അവള്‍” സരസു തന്റെ ആത്മാര്‍ഥത വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ട് പോയി.

പ്രായത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, സരസുവിന്റെ ബന്ധുവായ സ്ഥിതിക്ക് എനിക്ക് അത്ര വലിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വെളുത്തു ചുവന്ന സോണിയുടെ ഏഴയലത്ത് പോലും അവള്‍ വരികയുമില്ല എന്നും എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. വടിച്ചുമിനുക്കി എന്നെ തീറ്റിച്ചിരുന്ന സോണിയുടെ ചുവന്ന പൂറും അതിന്റെ നടുവിലെ മുഴുത്ത ഇതളുകളും മനസ്സിലേക്ക് വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ അണ്ടി മൂത്തു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ റീത്ത വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. സരസുവിന്റെ ഒപ്പം പുതിയ ജോലിക്കാരി വന്നിരുന്നു. അവളെക്കണ്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത് തീരെ കുറഞ്ഞു പോകും. എന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ബോംബ് സ്ഫോടനം തന്നെ നടന്നു. കാരണം ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ, സരസുവിന്റെ ആങ്ങളയുടെ മകള്‍ എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ കണക്കുകൂട്ടല്‍ കറുത്ത് മെല്ലിച്ച് ഏറെക്കുറെ സരസുവിനെപ്പോലെ വിരൂപയായ ഒരു പെണ്ണായിരിക്കും എന്നായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിന്റെ മേന്മ മാത്രം അവകാശപ്പെടാനുള്ള ഒരു വെറും സാധാരണ പെണ്ണ്.  എന്റെ ആ ധാരണയെ പാടെ തിരുത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ് പക്ഷെ ഞാന്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്.

സോണി ഇവളുടെ മുമ്പില്‍ ഒരു പുല്ലുമല്ലായിരുന്നു. ശരിക്കും ഒരു ഊക്കന്‍ ചരക്ക്. ചില പഴയകാല നടിമാരെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന മാദകത്വമുള്ള പെണ്ണ്. അവളുടെ മുഖം മുതല്‍ പാദങ്ങള്‍ വരെ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ സ്കാന്‍ ചെയ്തു.

ഇരുനിറത്തിനും ഒരല്‍പം മുകളില്‍ നില്‍ക്കുന്ന നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ചര്‍മ്മം. തുടുത്ത ഓവലാകൃതി ഉള്ള മുഖം. കരി എഴുതിപ്പടര്‍ന്ന കാമം സ്ഥിരവാസമാക്കിയ കണ്ണുകള്‍. നീണ്ടു വളഞ്ഞ മൂക്ക്. വിളഞ്ഞു പഴുത്ത ചാമ്പക്കയുടെ നിറമുള്ള ചുണ്ടുകള്‍. സാധാരണ നല്ല വെളുപ്പുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമാണ് ഇത്രയേറെ നിറമുള്ള ചുണ്ടുകള്‍ കാണുക. അവളുടെ കീഴ്ചുണ്ട് ഒരല്‍പം മലര്‍ന്നതായിരുന്നു; ചപ്പിക്കുടിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ പണിയിച്ചപോലെ. മദരസം നിറഞ്ഞ ആ ചുണ്ടിന്റെ ദര്‍ശനം തന്നെ എന്റെ ലിംഗം മൂപ്പിച്ചു.  ഒരു അയഞ്ഞ ചുരിദാറില്‍ ആണ് അവള്‍ സ്വന്തം സ്വത്തുക്കള്‍