Chapter Title : വെള്ളരിപ്രാവ്‌ 5 [ആദു]

എന്റെ ആറാം പിറന്നാളിനാണ് ഞാൻ അവളെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.നങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും ജനനം ഒരേ വർഷത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നെങ്കിലും മാസങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ മൂത്തതായിരുന്നു.

പെട്ടന്ന് തന്നെ നങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കമ്പനിയായി.അവൾ നല്ല വാശിക്കാരിയായിരുന്നു.എന്തുണ്ടങ്കിലും അവൾക്ക് പെട്ടന്ന് കിട്ടണം.അവളുടെ അച്ഛനമ്മമാർക്ക് അവളെ ജീവന്റെജീവനായതിനാൽ തന്നെ അവർ അവളുടെ ഒരാവിശ്യത്തിനും എതിര് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.പിന്നീടങ്ങോട്ട് അധിക ദിവസങ്ങളിലും അവൾ ആന്റിയുടെ കൂടെ വീട്ടിൽ വരും.അങ്ങിനെ നങ്ങൾ ആറാം ക്ലസ്സിലും പാറു മൂന്നിലും പഠിക്കുന്ന കാലം.ഒരു ഞായറാഴ്ച അവളും ആന്റിയും വീട്ടിൽ വന്നു.അവൾ വന്നു ഒളിച്ചു കളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ വാശി കാരണത്താൽ നിരസിക്കാൻ എനിക്കും പാറുവിനും കഴിഞ്ഞില്ല.അങ്ങിനെ ഒളിച്ചുകളി തുടങ്ങി.ആദ്യം എണ്ണാൻ നറുക്ക് വീണത് എന്റെ പൊന്നനിയത്തിക്കാണ്‌.അങ്ങിനെ കളി തുടങ്ങി.ഒളിച്ചിരിക്കാൻ സ്ഥലം തപ്പി പോയ എന്റെ കൈപിടിച്ച് മീനാക്ഷി ഓടിയത് തറവാട്ടു കുളത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കാണ്.അതിന്റെ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി നങ്ങൾ തായെന്നുള്ള രണ്ടാമത്തെ സ്റ്റെപ്പിൽ പോയി ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. മീനു : ഞാൻ എന്തിനാ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത് എന്ന് നിനക്കറിയോ അച്ചു. ഞാൻ അറിയില്ലെന്ന് തലയാട്ടി. മീനു : ഒരു സൂത്രം കാണിച്ചു തന്നാൽ നീ ആരെന്കിലോടും പറഞ്ഞു കൊടുക്കോ. ഞാൻ : എന്ത് സൂത്രം മീനു : പറഞ്ഞു കൊടുക്കോ ഇല്ലയോ. ഞാൻ : പറഞ്ഞുകൊടുക്കണേ... പറഞ്ഞ് കൊടുക്കാം. മീനു : എന്നാ ആർക്കും പറഞ്ഞുകൊടുക്കരുത്. തലയിൽ തൊട്ട് സത്യം ചെയ്യ്. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ അവളുടെ തലയിലേക്ക് കൈ നീട്ടിയപ്പോ അവൾ എന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി പറഞ്ഞു. മീനു : എന്റെ തലയിലല്ല. നിന്റെൽ... പറഞ്ഞുകൊടുത്താൽ നിന്റെ തല പൊട്ടിത്തെറിക്കും. ഞാൻ : ശരി സമ്മതിച്ചു. ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.പറഞ്ഞാൽ എന്റെ തല പൊട്ടിത്തെറിക്കട്ടെ.ഞാൻ അവൾ കാണിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്താന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയിൽ വേഗം അങ്ങിനെ സത്യം ചെയ്തു. മീനു : ആരോടും പറയില്ലല്ലോ. അവൾ വീണ്ടും സംശയത്തിലാണ്. ഞാൻ സത്യം ചെയ്തല്ലോ. പിന്നെന്താ. മീനു : എന്നാ കണ്ണടക്ക്. അതെന്തിനാ.... ? മീനു :കണ്ണടക്ക് അച്ചൂ.... ഞാൻ പിന്നെ അവളോട്‌ തർക്കിക്കാൻ നിന്നില്ല.