Chapter Title : വെള്ളിത്തിര 1 [കബനീനാഥ്]

തിരക്കിയറിയുകയേ നിർവ്വാഹമുള്ളൂ…

സ്ളീവ്ലെസ്സ് ചേലയ്ക്കു പുറത്ത്,  കൈകളുടെ ഉരം മുതൽ മെഴുകുപാട പൊതിഞ്ഞതു പോലെ ഒരാവരണം…

“” കബനി ഇരിക്ക്……….””

പറഞ്ഞത് ദേവദൂതനായിരുന്നു…

“” ഞാനാകെ എക്സൈറ്റഡായിപ്പോയി…””

നിമിനേരം കൊണ്ട് അവരെ വിശകലനം ചെയ്ത ജാള്യത മുഖത്തു നിന്നും മറയ്ക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് കബനി പറഞ്ഞു……

“” ഞാനും………. “

പറഞ്ഞത് മധുമിതയാണ്…

തമിഴ് കലർന്ന അവരുടെ മലയാളം, സിനിമയിൽ കേട്ടിരുന്ന ശബ്ദവുമായി ഒരു സാമ്യവും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് കബനി ഓർത്തു…

“ മലയാളി എന്നും മലയാളി തന്നെ…”

അവർ പിറുപിറുക്കും പോലെ കൂട്ടിച്ചേർത്തതിന്റെ അർത്ഥം തേടവേ ദേവദൂതൻ കബനിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു…

കബനിയുടെ മുഖമൊന്നു വിളറി…

“” ദേവ്………. സ്ട്രയ്റ്റ് ദ മാറ്റർ……. “

പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മധുമിത കുഷ്യൻ കസേരയിലേക്കിരുന്നു…

കബനീനാഥ് പിന്നീടവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു…

കയ്യിൽ, കരുതിയിരുന്ന ഫയലുമായി ദേവദൂതൻ കബനിക്കെതിരെ സെറ്റിയിലേക്കിരുന്നു…

“” കബനി… ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ… ഇത് മാഡത്തിന്റെ ഒരു ഓട്ടോബയോഗ്രഫി പ്രൊജക്റ്റാണ്.. “”

“” അറിയാം……….”

കബനീനാഥ് പ്രതിവചിച്ചു…

“ എനക്ക് എളുതാനൊന്നും അറിയില്ല… റേർ ഇൻസിഡൻസ് ഞാൻ പറ്റുന്നതു പോലെ ഫയൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… “

മധുമിത പറഞ്ഞു…

“” സത്യസന്ധമായ കാര്യങ്ങളായിരിക്കണമെങ്കിൽ സ്വയം എഴുതുന്നതല്ലേ നല്ലത്… മറ്റാര് എഴുതിയാലും അതിൽ ഇമാജിനുണ്ടാകും… സൊ…”

“” അതറിയാം കബനീ…”

ദേവദൂതൻ ഇടയിൽക്കയറി പറഞ്ഞു…

“ ഇത് എഴുതുന്നത് മാഡം തന്നെയാണ്… കബനി അങ്ങനെ കരുതി എഴുതിയാൽ മതി…  കൃത്യമായ വിവരങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു തരും ഡീറ്റെയിലായിട്ട്…”

കബനീനാഥ് മിണ്ടിയില്ല…

“” പിന്നീട് വേണ്ട കറപ്ഷൻസ് മാഡം ചെയ്തോളും… വലിയ തിരക്കിട്ട് എഴുതുകയൊന്നും വേണ്ട… മാഡത്തിന്റെ ലൈഫാണ്… “

പറഞ്ഞിട്ട് ദേവദൂതൻ മധുമിതയെ നോക്കി…

അതാണ് ശരി എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മധുമിത ശിരസ്സിളക്കി…

“”ലുക്ക് റൈറ്റർ……”

മധുമിത കബനീനാഥിനെ നോക്കി…

“ നാനിപ്പോൾ ഫ്രീയാണ്… എനിക്കിപ്പോൾ ആരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു കൂടെ നിറുത്തേണ്ട കാര്യമില്ല… സൊ എല്ലാം തുറന്ന് തന്നെ എളുതണം… “

“” അതൊക്കെ വലിയ…….....””

പറഞ്ഞു വന്നതിലെ അബദ്ധം മനസ്സിലാക്കിയതും കബനി ഒന്നു നിർത്തി…

“”യെസ്…….....”

പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മധുമിത