Chapter Title : വെള്ളിത്തിര 1 [കബനീനാഥ്]

നടുക്കത്തിലും ആശ്ചര്യത്തിലുമായിരുന്നു കബനീനാഥ്…

ഉറക്കക്ഷീണം ഒറ്റയടിക്ക് പറന്നു പോയിരുന്നു…

തന്നേക്കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അവരുടെ സൗന്ദര്യം എഴുതി ഫലിപ്പിക്കുവാനോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുവാനോ സാധിക്കില്ലായെന്ന് ആ നിമിഷം അയാൾ മനസ്സിലോർത്തു…

അവർക്ക് എത്ര വയസ്സുണ്ടാകും…?

ഇരുപത്… ?

ഇരുപത്തിരണ്ട്……….?

അതിനപ്പുറത്തേക്ക് അവരുടെ പ്രായം കണക്കാക്കാൻ തനിക്കു സാധിക്കുന്നില്ലായെന്നും കബനീനാഥ് മനസ്സിലാക്കി….

സാരി തന്നെയാണ് വേഷം…

അത് ഏത് വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നതാണെന്ന് തിരക്കിയറിയുകയേ നിർവ്വാഹമുള്ളൂ…

സ്ളീവ്ലെസ്സ് ചേലയ്ക്കു പുറത്ത്,  കൈകളുടെ ഉരം മുതൽ മെഴുകുപാട പൊതിഞ്ഞതു പോലെ ഒരാവരണം…

“” കബനി ഇരിക്ക്……….””

പറഞ്ഞത് ദേവദൂതനായിരുന്നു…

“” ഞാനാകെ എക്സൈറ്റഡായിപ്പോയി…””

നിമിനേരം കൊണ്ട് അവരെ വിശകലനം ചെയ്ത ജാള്യത മുഖത്തു നിന്നും മറയ്ക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് കബനി പറഞ്ഞു……

“” ഞാനും………. “

പറഞ്ഞത് മധുമിതയാണ്…

തമിഴ് കലർന്ന അവരുടെ മലയാളം, സിനിമയിൽ കേട്ടിരുന്ന ശബ്ദവുമായി ഒരു സാമ്യവും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് കബനി ഓർത്തു…

“ മലയാളി എന്നും മലയാളി തന്നെ…”

അവർ പിറുപിറുക്കും പോലെ കൂട്ടിച്ചേർത്തതിന്റെ അർത്ഥം തേടവേ ദേവദൂതൻ കബനിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു…

കബനിയുടെ മുഖമൊന്നു വിളറി…

“” ദേവ്………. സ്ട്രയ്റ്റ് ദ മാറ്റർ……. “

പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മധുമിത കുഷ്യൻ കസേരയിലേക്കിരുന്നു…

കബനീനാഥ് പിന്നീടവരെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു…

കയ്യിൽ, കരുതിയിരുന്ന ഫയലുമായി ദേവദൂതൻ കബനിക്കെതിരെ സെറ്റിയിലേക്കിരുന്നു…

“” കബനി… ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ… ഇത് മാഡത്തിന്റെ ഒരു ഓട്ടോബയോഗ്രഫി പ്രൊജക്റ്റാണ്.. “”

“” അറിയാം……….”

കബനീനാഥ് പ്രതിവചിച്ചു…

“ എനക്ക് എളുതാനൊന്നും അറിയില്ല… റേർ ഇൻസിഡൻസ് ഞാൻ പറ്റുന്നതു പോലെ ഫയൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… “

മധുമിത പറഞ്ഞു…

“”