Chapter Title : വേനൽ മഴ [Ghost Rider]

“നിന്റെ മാമനെപ്പറ്റി നിനക്ക് അറിയാലോ…

“മണ്ടൻ മാമൻ”ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“എന്താടാ…..?

ഞാൻ എന്റെ മൊബൈലിന്റെ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ആക്കി ബെഡിൽ ഇട്ടു. എനിക്കും മാമിക്കും ചുറ്റും വെളിച്ചം പടർന്നു.

“പിന്നല്ലാതെ…മാമിയെ പോലെ ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണിനെ എനിക്ക് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ മിനിമം 5 പിള്ളേർ എങ്കിലും ആയേനെ “ഉള്ളിൽ പേടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞാനൊരല്പം കടുത്ത ഡയലോഗ് പറഞ്ഞു.

“ടാ.. ഡാ…ഇത്തിരി ഓവർ ആണേ നീ.. “മാമി പറഞ്ഞു.

“എന്ത് ഓവർ..? മാമി സുന്ദരി ആണെന്ന് പറഞ്ഞത് ആണോ..? അത് ശെരി അല്ലേ. പിന്നെ മാമിയെ പോലത്തെ സുന്ദരിയായ എന്റെ ഭാര്യക്കും എനിക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകും എന്ന് പറയുന്നത് തെറ്റാണോ..

“ചെറുക്കന്റെ നാക്ക്..”മാമിയുടെ മുൻപത്തെ വിഷമ സ്വരം ഒക്കെ മാറി.

“എനിക്ക് ജീവിതം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അടിച്ചു പൊളി ആണ്. ഇപ്പോൾ എനിക്കൊരു വൈഫ്‌ ആയാൽ അവളുടെ സന്തോഷം ആണ് എനിക്ക് വലുത്. ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും.

“ഉവ്വ…കല്യാണം കഴിഞ്ഞും ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ മതി. മാമന്റെ അനന്തരവൻ അല്ലേ…

“ഹലോ.. മാഡം…എല്ലാരേയും ഒരേ ത്രാസിൽ അളക്കരുത്.

“ഒ.. ശെരി. നീ ആ ഫ്ലാഷ് ഓഫ്‌ ആക്കി ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.

“ഓഫ്‌ ആക്കാം വെയിറ്റ്.

“എന്താടാ..

“മിസ്സ്‌ ലക്ഷ്മി മേനോൻ…

“ടാ.. ടാ.. ഒരു പൊടിക്ക് അടങ്.

“ഓക്കേ മൈ മാമി.പറ ഞാൻ എന്റെ മാമനെപ്പോലെ ഒരു മുരടൻ അല്ലെന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ തെളിയിക്കും…?

“എന്നെ നീ ഒന്നും തെളിയിക്കണ്ട…വരുന്ന പെണ്ണിനെ കരയിപ്പിക്കാണ്ട് ഇരുന്നാൽ മതി.

“അതെന്താ.. മാമൻ മാമിയെ കരയിപ്പിച്ചോ..?”അല്പം സീരിയസ് സ്വരത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“ഒന്ന് പൊ ചെറുക്കാ..

“പറ മാമി..

“നീ മിണ്ടാതെ കിടന്നേ…

“ഓക്കേ ഒക്കെ.. പറയാൻ വയ്യെങ്കിൽ വേണ്ട…മാമി പറ.. മാമിക്ക് എന്തൊക്കെ മാമൻ ചെയ്ത് തന്നില്ലയോ അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്ത് തരാം…കുഞ്ഞിക്കാലു കാണണം എന്ന് മാത്രം പറയരുത് “ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ…അസത്തെ…നീ എന്തൊക്കെ വേണ്ടാതീനമൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ.. ഞാൻ നിന്റെ മാമി അല്ലേ…2 കൊല്ലം കൊല്ലം കൊണ്ട് നീ അത്രക്കങ് വഷളായോ..?”മാമിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിലും, സ്വരത്തിൽ വലിയ സീരിയസ്നെസ്സ് ഇല്ലാത്തത് എനിക്ക് ആശ്വാസം