Chapter Title : വേനൽ മഴ [Ghost Rider]

ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ആക്കി എന്റെയടുത്ത് കേറി കിടന്നു.ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ആക്കിയതോടെ ആ റൂം മുഴുവൻ കുറ്റാ കൂരിരുട്ട് ആയി.ഒന്നും കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. സർവം ഇരുട്ട് മയം. കുരുത്തക്കേട് ഒക്കെ ചെയ്യണമെന്ന് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടാൽ പിന്നെ കുടുംബത്തിന് പുറത്താവും കിടത്തം. സ്പർശനെ പാപം.. ദർശനെ പുണ്യം. ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടന്നു.

“നീ ഉറങ്ങിയോടാ…. “മാമിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

“ഇല്ല മാമി.

“മ്മ്.. നിനക്ക് വിഷമായോ…?

“എന്തിന്…?

“നീ 2 കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു നാട്ടിലേക്ക് വന്നു പിറ്റേന്ന് തന്നെ ഞാൻ നിന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചില്ലേ.. അതും പോരാത്തതിന് ഇവിടെ വന്നു പെടുകയും ചെയ്തു.സോറി ടാ…”മാമി പറഞ്ഞു.

മാമി കിടക്കുന്ന സൈഡിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഇരുട്ട് കാരണം ഒന്നും കാണാൻ പറ്റിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഞാൻ മാമിയുടെ വശത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.

“ഒന്ന് പൊ മാമി. ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് എന്ത് കാണിക്കാനാ…ഇതിപ്പോൾ എനിക്ക് ലാഭമാ…എജ്ജാതി കിടിലം സ്ഥലം.3 നേരം ഫുഡ്‌ കൂടി ഉണ്ടെകിൽ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം…”ഞാൻ മാമിക്ക് മറുപടി നൽകി.

“അത്രക്ക് ഒന്നുമില്ല.

“ഒന്ന് പോയെ…ചുറ്റും ഒറ്റ മനുഷ്യകുഞ് പോലുമില്ല. എന്തൊരു സമാധാനം.ശല്യം ചെയ്യാൻ ആരും ഇല്ല. എന്തായാലും എന്റെ എക്സാം കഴിഞ്ഞു ഇനി ഫുൾ ഫ്രീയാ…ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം…മാമി നാളെ കാറും എടുത്ത് പൊക്കോ…. “ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“പഴയ തരാവാടാണ്.. വല്ല യക്ഷിയും കാണും.😅

“ഓ.. അതിനെന്താ…എനിക്കൊരു കൂട്ട് ആകുമല്ലോ…ഞാനിവിടെ യക്ഷിയേയും കെട്ടി 3 -4 കുട്ടിച്ചാത്തൻമാരെ പിള്ളേരും ആക്കി കഴിഞ്ഞു കൂടിക്കോളാം…😅

“വൃത്തികേട് പറയാതടാ…”ഇരുട്ട് ആണെങ്കിലും എന്റെ