Chapter Title : വേനൽ മഴ പോലെ [Smitha]

ആണ്. പോരാത്തതിന് ചേട്ടന്‍റെ അനിയന്‍ ബൈജുവിനെ ദുബായിലേ ഒരു ഫിനാന്‍ഷ്യല്‍ സ്ഥാപനത്തില്‍ ജോലി കിട്ടാന്‍ സഹായിച്ചതും പപ്പയാണ്‌.

മാത്തപ്പന്‍ ചേട്ടന് മുപ്പതിനടുത്ത് പ്രായമുണ്ട്. കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു ലവ് അഫയര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ. ആള് ചേട്ടനെ വിട്ട് വേറെ ഒരാളെ കല്യാണം കഴിച്ച് പോയി. നാടന്‍ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തേച്ചിട്ട് പോയി. ചേട്ടന്‍ അതില്‍പ്പിന്നെ വേറെ പെണ്ണിന്‍റെ പിന്നാലെ പോകാനൊന്നും ശ്രമിച്ചില്ല. പപ്പയും മമ്മിയും ഒക്കെ കുറെ ശ്രമിച്ചതാണ്. മാത്തപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍റെ അച്ഛനും അമ്മയും അടക്കം.

“ഓ! എനിക്ക് ഇപ്പൊ അങ്ങനത്തെ ചിന്തയൊന്നും ഇല്ലടാവേ...അഥവാ കൊള്ളാവുന്ന ഒരുത്തി വന്നാ അന്നേരം ആലോചിക്കാം...”

ഇങ്ങനെയാണ് മാത്തന് ചേട്ടന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞത്, ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ അതേക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍.

“എന്‍റെ മുറീ കെടക്കാം മാത്തന്‍ ചേട്ടാ...”

പത്തര ആയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“എന്‍റെ ബെഡ് ഡബിളല്ലേ? അതേല്‍ സുഖമായിട്ട്‌ രണ്ട് പേര്‍ക്ക് കെടക്കാം,”

അത് കേട്ട് മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നെ നോക്കി.

“മമ്മീം പറഞ്ഞില്ലേ എന്‍റെ മുറീലോ ഗസ്റ്റ് റൂമിലോ കെടക്കാവുള്ളൂ എന്ന്!”

അതിനു കാരണമുണ്ട്.

ഗേറ്റിനു അടുത്താണ് ഗസ്റ്റ് റൂമും എന്‍റെ ബെഡ് റൂമും. ഗേറ്റിലൂടെ ആരെങ്കിലും അകത്ത് കടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ അപ്പോള്‍ അറിയാം. മാത്തന്‍ ചേട്ടനെ വിളിച്ചു കിടതുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണവും അത് തന്നെയാണ്.

കഴിഞ്ഞ മാസം മാത്രം ഞങ്ങളുടെ ഏരിയയില്‍ നടന്നത് നാല് മോഷണവും പത്തിലേറെ മോഷണ ശ്രമങ്ങളുമാണ്. ആഭരണമോ മറ്റു പണമോ ഒന്നും ഞങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ സൂക്ഷിക്കാറില്ല. എങ്കിലും കാറും മറ്റ് വിലപിടിച്ചതൊക്കെയുണ്ടാവുമല്ലോ ഒരു വീടാവുമ്പോള്‍. അതാണ്‌ മമ്മിയുടെ മുഖ്യഭയവും.

പത്തര കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ എന്‍റെ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോയി.

മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍ വാഷ്റൂമില്‍ പോയി കാലും മുഖവും ഒക്കെ കഴുകി വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ കിടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ മൊബൈലില്‍ വാട്സ് ആപ്പ് മെസേജ് ഒക്കെ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു.

മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍ കിടക്കയുടെ അപ്പുറത്ത് കയറിക്കിടന്ന് എന്നെ നോക്കി.

മുപ്പതാണ് ചേട്ടന്‍റെ പ്രായം. ഇരു നിറം. നല്ല ഉറച്ച, കടഞ്ഞെടുത്ത് പോലെയുള്ള ശരീരം. തുടകളിലെയും നെഞ്ചിലെയും മസിലുകള്‍ ഒക്കെ കണ്ടാല്‍ നോക്കി നിന്ന് പോകും. എന്നും മുടങ്ങാതെ