Chapter Title : വേനൽ മഴ പോലെ [Smitha]

നില്‍ക്കുന്നു. വല്ല കള്ളനോ കൊള്ളക്കാരനോ എന്നോര്‍ത്ത് മമ്മി പേടിച്ച് എന്നെ ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു. അപ്പോള്‍ മരത്തിന്‍റെ മറവില്‍ നിന്നും ഫെലിക്സ് ഇറങ്ങി പേടിച്ച്, ചമ്മി മമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ആന്‍റി പ്ലീസ്, ശ്രീക്കുട്ടനെ വിളിക്കരുത്...”

അവന്‍ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു.

“നീയെന്തിനാ അവിടെ ഒളിച്ചിരുന്നെ? നീ അവിടെ പഠിക്കുവല്ലാരുന്നോ...”

“അത് ആന്‍റി, അവന്‍ പഠിക്കുമ്പം ഒറങ്ങിപ്പോയി...ഇരുന്നോണ്ട്...അന്നെരവാ ആന്‍റി പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടെ..അന്നേരം “

“അന്നേരം നീ എന്‍റെ പൊറകെ വന്നു അല്ലെ?എന്തിന്?”

അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന് വിളറിയ ഭാവത്തോടെ മമ്മിയെ നോക്കി.

“എന്‍റെ വീട്ടില്‍ മേലാല്‍ കേറിപ്പോയേക്കരുത് വൃത്തികെട്ടവന്‍!”

മമ്മി ദേഷ്യപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു.

“നിന്‍റെ മമ്മിയെ ഒന്ന് കാണട്ടെ ഞാന്‍...”

“അയ്യോ ആന്‍റി...”

അവന്‍ മമ്മിയുടെ കാല്‍ക്കല്‍ വീണു.

“ച്ചീ..കാലേന്നു വിടടാ...”

അവന്‍ മമ്മിയുടെ പാദത്തില്‍ അമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ കൂടുതല്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ്‌ അവന്‍റെ മൊബൈല്‍ നിലത്ത് വീണത്. വീണ നിമിഷം തന്നെ അത് റിംഗ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റു അവനെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ വിളിച്ചതാണ്. അപ്പോള്‍ സ്ക്രീന്‍ വാള്‍ പേപ്പര്‍ കണ്ട മമ്മിയുടെ ദേഷ്യം കൂടി. അതില്‍ മമ്മിയുടെ ചിത്രം!

“ഇതേല്‍ എന്നേത്തിനാടാ എന്‍റെ പിക് വെച്ചേക്കുന്നെ?”

ദേഷ്യം വിടാതെ മമ്മി ചോദിച്ചു.
അവനപ്പോള്‍ ഒന്നുകൂടി വിളറി.
അവന്‍ പെട്ടെന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.
കരഞ്ഞപ്പോള്‍ മമ്മിയുടെ മട്ടും ഭാവവും മാറി.
മമ്മി ചുറ്റും നോക്കി.

“കരയാതിരിക്ക്...”

മമ്മി അവനോട് പറഞ്ഞു.
മമ്മിയുടെ ദേഷ്യവും സ്വരവും മാറിയപ്പോള്‍ അവന്‍റെ ഏങ്ങലടിയുടെ ശബ്ദവും കൂടി. മമ്മി അവന്‍റെ തോളില്‍ പിടിച്ചു.

“എന്താ