Chapter Title : വേനൽ മഴ പോലെ [Smitha]

നോക്കുമ്പം മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍ മൊബൈല്‍ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചെയ്യുവാ!”

“ചെയ്യുവാന്നോ? എന്നാ ചെയ്യുവാന്ന്?”

“കൈകൊണ്ട് തന്നെത്താന്‍!”

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
മമ്മി എന്‍റെ നേരെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ച് നോക്കി.

“ഛീ! നീ എന്നതൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ ശ്രീക്കുട്ടാ...”

“ഓ! മമ്മി എന്ന് വെച്ചാ ഒന്നും അറിയില്ലാത്ത ഇള്ളിള്ളാക്കുഞ്ഞല്ലേ? സെയിന്‍റ് തെരാസാസില്‍ സുവോളജി തന്നെയല്ലേ മമ്മി പഠിപ്പിക്കുന്നെ?”

“അതിന്?”

“സെക്ഷ്വല്‍ ഓര്‍ഗന്‍സ് ഒക്കെ പഠിപ്പീരിന്റെ പരിധീല്‍ വരൂല്ലോ അല്ലെ?”

“എടാ പൊട്ടാ, അതൊക്കെ പിന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടി വരില്ലേ?

“പിന്നെ മാത്തന്‍ ചേട്ടന്‍ കൈകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പമെന്നാ മമ്മിക്ക് ഒരു ഇച്ചീച്ചി?”

“മാത്തപ്പന്‍ അത് ചെയ്യുന്നേനു ഞാന്‍ ഇച്ചീച്ചി വെച്ചില്ല..അത് നീ കണ്ടത് കൊണ്ടാ ഇച്ചീച്ചി വെച്ചേ!”

“എന്‍റെ പ്രോഫസ്സര്‍ ശ്രീലക്ഷ്മി എന്ന എന്‍റെ മമ്മി...ചെല നേരങ്ങളില്‍ ശുദ്ധ മന്ദക്കാളിയാകുന്ന വിശ്വസുന്ദരീ...ഞാന്‍ കാണാന്‍ വേണ്ടി കണ്ടതല്ല..ഒറക്കം പോയപ്പോള്‍ കണ്ണു തുറന്ന് നോക്കീപ്പം അബദ്ധത്തില്‍ കണ്ടതാ...”

“ആ...”

“നിക്ക് നിക്ക്..ബാക്കീം കൊടെ പറയട്ടെ..മൊബൈലില്‍ എന്നാ കണ്ടോണ്ടാ കൈകൊണ്ട് അങ്ങേര് പിടിച്ച് സുഖിച്ചേ എന്ന് കൂടി പറയാം..അവിടെയാ സുന്ദരീ ട്വിസ്റ്റ്...”

മമ്മി എന്നെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.

“പുള്ളി കണ്ടത് അപ്പോള്‍ പോണ്‍ വീഡിയോ ഒന്നുമല്ല..പുള്ളി കമ്പിക്കഥ വായിച്ചോണ്ടും അല്ല കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു സുഖിച്ചോണ്ട് കെടന്നേ...പുള്ളി കണ്ടത്...”

ഞാന്‍ നാടകീയമായ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞ് മമ്മിയെ നോക്കി.

“പുള്ളി കണ്ടത് വിശ്വസുന്ദരീനെ തന്നെയാ..ശ്രീമതി ശ്രീലക്ഷ്മി മോഹന്‍ദാസിനെ....”

പൊട്ടിത്തെറി, അലര്‍ച്ച, ചീത്ത വാക്കുകള്‍, ദേഷ്യത്തിന്‍റെ കടുംവെട്ട് പ്രകടനം ഇതൊക്കെയാണ് ഞാന്‍ ആ നിമിഷം പ്രതീക്ഷിച്ചത്.

പക്ഷെ കേട്ടത് ഇത്രമാത്രം...

“ശ്യെ! എല്ലാരും കണക്കാ...എല്ലാം വഷളന്‍മ്മാര്!”
അത്ര മാത്രം.