Chapter Title : വേനൽപ്പൂവ്... 🥀 [നിലാമിഴി]

തെളിഞ്ഞ ആൾരൂപം...

" ഹൊ.. ഞാൻ ആകെ വല്ലാതായ..... പകച്ചുപോയ നിമിഷം...

അതെ.. കണ്ണിൽ കത്തുന്ന കാമവും... ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ വശ്യ മന്ദഹാസവുമായി ഒരാൾ...

ബെന്നിച്ചൻ... ഇരുപത്തിയെട്ടുകാരനായ ബെന്നി ചാക്കോ എന്ന എന്റെ ബെന്നിച്ചായൻ...

ഓർഫനേജിലെ ഡ്രൈവറും ഓർഫനേജിലെ കാര്യക്കാരൻ ചാക്കോച്ചേട്ടന്റെ ഏക മകനുമാണ് ബെന്നി ചാക്കോ...

ഞാൻ ഒരു നിമിഷം അയാളെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി., അയാളുടെ നോട്ടം അത് എന്റെ അർദ്ധനഗ്ന മേനി യിലേക്കായിരുന്നു..

" എന്താ ബെന്നിച്ചയാ.. എന്തുപറ്റി.. എന്നെ ആദ്യമായി കാണുംപോലെ.."

അയാളുടെ വശ്യമായ നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ സ്വയം പിടിച്ചുനിൽക്കാനാവാത്ത മട്ടിൽ ഞാൻ സ്വരം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു...

ഇല്ല... അയാൾ പ്രത്യേകിച്ച് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.. അപ്പോഴും എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഏതോ മായക്കാഴ്ച യിലകപ്പെട്ടവനെ പോലെ.. ഇമവെട്ടാതെയുള്ള നോട്ടം...

അതെ.. അയാളുടെ നോട്ടം എന്റെ അർദ്ധനഗ്ന മെയിലിലേക്ക് തന്നെയാണ്.. അൽപം തള്ളി നിൽക്കുന്ന.., കൂർത്ത കൊച്ചു മുലകളിൽ... ഒതുങ്ങിയ വയറിൽ... കുഴിഞ്ഞ പൊക്കിൾ തടത്തിൽ... അങ്ങനെയങ്ങനെ അയാളുടെ മിഴികൾ എന്റെ ശരീരമാകെ എന്തോ തിരയുകയാണ്..

" എന്താ ബെന്നിച്ചായ എന്തുപറ്റി.. "

അയാളുടെ നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ നാണത്താൽ കുതിർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.. പതിയെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നിന്നുകൊണ്ട്.. വാതിൽ പഴുതിലൂടെ മറവിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു കൊണ്ട്...

"എന്തുപറ്റി ബെന്നിച്ചയാ എന്നെ ആദ്യമായി കാണുകയാണോ...?

എന്താ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്.."

എന്റെ ചോദ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു...

" ഹേയ്...., ഒന്നുമില്ല ജിയോമോനേ... ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നു നോക്കി കാണുകയായിരുന്നു... "

എന്റെ കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലഞെട്ടുകളിലേക്ക് ആർത്തിയോടെ നോക്കി കൊണ്ട് പതിയെ പതിയെ നാവുനീട്ടി ചൊടി നനച്ചു കൊണ്ടയാൾ പിറുപിറുത്തു.

" ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ പാകത്തിന് എനിക്ക് എന്താ ഉള്ളത്.."

അയാളുടെ നോട്ടം നന്നേ രസിച്ചെങ്കിലും അത് പുറത്തു കാട്ടാനാവാതെ ഞാൻ അല്പം സ്വരം കടുപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു..

" നിനക്കെന്താ ഒരു കുറവ് നല്ല ഒന്നാന്തരം ചരക്ക് അല്ലേ... ഊക്കൻ ചരക്ക്.."

അയാളുടെ സ്വരം.. ആ വശ്യമായ നോട്ടം..

അത് എന്റെ മനസ്സിന്റെ താളം തെറ്റുകയായിരുന്നു...

ആ വഷളൻ വർത്തമാനത്തിനു മുന്നിൽ