Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [II] [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

പിന്നെ അവിടുന്ന്‍ മുന്നോട്ടും നീങ്ങിയപ്പോള്‍, ഞങ്ങള്‍ അന്യോന്യം പുണര്‍ന്ന് ചുണ്ടുകള്‍ ഈമ്പിക്കുടിച്ച് തഴുകി തലോടി, കൊച്ചു കൊച്ച് സ്നേഹ വാക്കുകള്‍ തമ്മില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചക്കരെ, പൊന്നെ, ജീവനെ, മുത്തേ, കരളേ പുന്നാരേ എന്നൊക്കെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം ഞങ്ങള്‍ ഊട്ടിഉറപ്പിച്ചു.

വേണിയുടെ പൂറിന്റെ ഓരോ നാഡീസ്പന്ദവും എനിക്കെന്റെ കുണ്ണയില്‍ അറിയാനായി. അവര്‍ണ്ണനീയമായിരുന്നു എനിക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സുഖം. അവള്‍ക്കും ഏതാണ്ട് അതുപോലൊക്കെ ആണെന്ന് അവളുണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദകോലാഹലങ്ങളില്‍ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു. ഈ കാലം കൊണ്ട് അവളുടെ ഓരോ സമയത്തെയും പ്രതികരണങ്ങള്‍ എനിക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. പോകപ്പോകെ എന്റെ സാധനത്തിലേക്ക് പാല്‍ ഇരമ്പിക്കയറി വരുന്നത് എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാനായി. അവള്‍ക്ക് വരാതെ ഞാന്‍ കളയില്ലെന്ന വാശിയില്‍ ഞാന്‍ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയം അടുത്തെത്തിയ വേളയിലാണ് അവള്‍ അടിയില്‍ കിടന്ന് അപശബ്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അതോടെ ഞാന്‍ വര്‍ദ്ധിച്ച വീര്യത്തോടെ ആഞ്ഞടിക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയും, നീണ്ട ഒരു നിലവിളിയോടെ വേണി, അരക്കെട്ടുയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് നിശ്ചലയായി നിമിഷങ്ങളോളം ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. അവള്‍ അത് കഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് പതിച്ച അതേസമയം സമയം തന്നെ ഞാന്‍ അണക്കെട്ട് തുറന്നുകൊടുത്തു. എന്റെ കട്ട പാല്‍ അവളുടെ പൂറും നിറഞ്ഞ് കുണ്ണക്കരികിലൂടെ പതഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് വരാന്‍ തുടങ്ങി. പതിവിലും കൂടുതലായി ഞാന്‍ സ്കലിച്ചു. അഞ്ചാറ് വെട്ടോടെ മുഴുവനും നിക്ഷേപിച്ച ശേഷം ഞാന്‍ അവളെ ഇറുകെ പുണര്‍ന്ന് അവളുടെ മേത്ത് അധികം ഭാരം വരാതെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് നിമിഷങ്ങളോളം കിടന്നു.

അല്‍പ്പനേരം കഴിഞ്ഞ് വേണി പറഞ്ഞു, “വിവേക്, ഇതാണ് എന്റെ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുമിച്ചു കിട്ടിയ പരിപൂര്‍ണ്ണ സംതൃപ്ത്തിയുള്ള ഓര്‍ഗാസം. ഇന്നലത്തേത് ശരീരം