വേണിയുടെ രംഗീല [II] [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

“ങ്ങൂ ... ങ്ങു,” എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഞാനവളുടെ പുറവും ചന്തിയും തഴുകാനും, തലയിലും നെറ്റിയിലും ചുംബിക്കാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. സാവധാനം മുഖം തിരിച്ച് അവളുടെ ചെവിയില്‍ ഉമ്മവെക്കുകയും നക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ഞാന്‍ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, അവള്‍ മറുപടി തരാനും; “നീ എന്റെ പൊന്നല്ലേ?” “ഉം” “നീ എന്റെ ചക്കര അല്ലെ?” “ഉം” “നീ എന്റെ പഞ്ചാര അല്ലെ?” “ഉം” “നീ എന്റെ സ്വത്തല്ലേ?” “ഉം” “നീ എന്റെ ജീവനല്ലേ?” “ഉം” “നീ എന്റെ മുത്തല്ലേ?” “ഉം” “നീ എന്റെ ചക്കര പഞ്ചാര അല്ലെ?” “ഉം” “നിനക്കവനെ ഇനിയും പണ്ണാന്‍ മോഹണ്ടോ?” “ഉം” ആ അവസാനത്തെ മൂളലിന് ശേഷം ഒരു പതിനഞ്ച് സെക്കണ്ട് നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പിന്നീടവള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുഖം ഉയര്‍ത്തി എന്റെ ചുണ്ടില്‍ അമര്‍ത്തി അമര്‍ത്തി ഉമ്മവെച്ചു, മിനിട്ടുകളോളം. “നിനക്കെന്താ വിവേക് അസുഖം? എന്തിനാണ് നീ എന്നെക്കൊണ്ടവനെ ചെയ്യിക്കാന്‍ നോക്കുന്നത്?” ശ്വാസം വിടാന്‍ മുഖമുയര്‍ത്തിയശേഷം കിതച്ചു കൊണ്ട് അവള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു. “എനിക്കറിയില്ലെടീ,” ഞാന്‍ സത്യം പറഞ്ഞു, “ഇപ്പൊ എന്റെ ബിഗ്ഗെസ്റ്റ്‌ ഫാന്ടസ്സി ഈസ്‌ ടു സീ യു ഫക് ഹിം. മെയ്‌ ബി ഐ ആം ടെര്‍ണിംഗ് ഔട്ട്‌ ടു ബി എ കക്ഹോള്‍ഡ്. ബട്ട്‌ ഐ ആം നോട്ട് അഷ്ഐംഡ് ഓഫ് ഇറ്റ്‌. ഐ ആം ആക്ച്വലി ക്രേവിംഗ് ഫോര്‍ ഇറ്റ്‌.” “അയ്യോ ..... ഇപ്പൊ see യും കൂടി ആയോ?” അവള്‍ ചോദിച്ചു.