Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

പിണങ്ങികൊണ്ട് അവന്റെയൊപ്പം പോകുന്നത് ഫ്ലാറ്റ് ബാൽകണയിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നോക്കുമ്പോ ഞാനാദ്യമായി കണ്ടു. അവളിങ്ങനെയാണ് ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പിണങ്ങും.

അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം, ഞാൻ സോഫയിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു, അവൾ പതിയെ വാതിൽ തുറന്നു വന്നു. മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നുകൊണ്ട് എന്റെ കവിളിൽ മുത്തി.

“സോറി. വിവേക്.”

ഞാനും അവളെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചുംബിച്ചു.

“ഐസ് ക്രീം കഴിച്ചോ.”

“ഉം.”

“അയ്യോ! ഒരു മിനിറ്റ് ക്രിസ്റ്റിയുടെ വാലറ്റ് എന്റെ കൈയിലായിപ്പോയി, ഞാനൊന്നു ഫോൺ വിളിക്കട്ടെ.”

അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവനു ഡയല്‍ ചെയ്തു.

“ആഹ് …”

“മോനെ എവിടെയെത്തി.. ” അവൾ കൊഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു.

“ഒന്നുടെ വായോ നൈറ്റ്, നിന്‍റെ വാലെറ്റ് എന്റെകയ്യിലാ.”

ക്രിസ്റ്റി ഫ്ലാറ്റിന്റെ താഴെ അവന്റെ ബൈക്കിൽ നിന്നതും, വേണി വാലറ്റ് താഴേക്ക് ഇട്ടു തരട്ടെ പിടിക്കാമോ ചോദിച്ചു. ക്രിസ്റ്റി അവളെ രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി താഴേക്ക് ചാടാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ആ സമയം വാതിലും തുറന്നു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ആ സമയം എന്നെ കണ്ട ക്രിസ്റ്റി, “ഹായ് ഡാ, ഉറങ്ങിയില്ലേ” എന്നുറക്കെ ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു.

വേണി താഴെ എത്തിയതും അവന്റെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് വാലറ്റ് അവന്റെ പാന്റിന്റെ മുന്നിലെ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നത് ഞാന്‍ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ വന്നപ്പോള്‍ കണ്ടു. അവൻ ഇക്കിളി ആവുന്നപോലെ ഒന്നു അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചതും എനിക്കെന്തോ പോലായി. എങ്കിലും ഞാനൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ മുഖം വെട്ടിച്ചു. എന്നിട് വീണ്ടും റോഡിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം നോക്കി. വേണി അവനൊരു ഫ്ലയിങ് കിസ് കൊടുത്തിട്ട് തിരികെ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടക്കുന്നത് കണ്ടു. മുറിയിലെത്തിയതും എന്റെ ചുണ്ടുകളെ ആർത്തിയോടെ വേണി കടിചീമ്പി. ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പൊ ക്രിസ്റ്റി ആണോ ? എന്ന് ഉള്ളിലെ നുരഞ്ഞുപൊന്തുന്ന വേണിയുടെ ആ ആവേശം അളന്നുകൊണ്ടു ഞാൻ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു പോയി.

അടുത്ത ദിവസം എന്നോട് പറയാതെ ക്രിസ്റ്റിയും വേണിയും ക്‌ളാസ് കട്ട് ചെയ്തു. ഞാനവളെ വിളിച്ചിട്ട് ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് പക്ഷെ എടുക്കുന്നില്ല. ക്രിസ്റ്റിയുടെ ഫോൺ സ്വിച്ചോഫ്ഉം ആണ്. ഞാനാകെ പേടിച്ചു, രണ്ടും കൂടെ എവിടെ പോയി എന്നാലോചിച്ചു.

വൈകീട്ട് ക്‌ളാസിലെ അജയ്-യുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ