Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

അവൾ മിക്കപ്പോഴും ഇന്നേഴ്സ് പോലെ ഉള്ള നൂലിഴകൾ ഇട്ടുകൊണ്ട് വീഡിയോ കാൾ ചെയ്യുമ്പോ എനിക്ക് ക്രിസ്റ്റിയെ കമ്പിയടിപ്പിക്കാൻ ആണോ എന്നും തോന്നി. പിന്നെ പിന്നെ ബെഡ്‌റൂമിൽ വെച്ചുപോലും അവളോട് ക്രിസ്റ്റിയെക്കുറിച്ചു ഞാൻ എന്തെങ്കിലും കാഷ്വൽ ആയി ചോദിച്ചാൽ മതി; അവൾക്ക് നൂറു നാവാണ് എന്നൊരു സ്‌ഥിതി ആയി. എനിക്കതു കേൾക്കുമ്പോ ഒരേ സമയം ദേഷ്യവും സങ്കടവും പിന്നെ പറയാനറിയാത്ത പല വികാരവും ഉള്ളിൽ ഉടലെടുക്കുന്നതും പതിവായി. പിന്നെ ഞാൻ അവനെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളുടെ ചർച്ചയിൽ വരാതെ ഇരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രദ്ധിക്കയും ചെയ്തു.

ഇതിനിടയില്‍ എപ്പോഴോ കോളേജ് ഫുട്ബാള്‍ ടീമിന്‍റെ കളിയുണ്ടാവുംമ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ അവളുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അത് കാണാന്‍ പോവാന്‍ തുടങ്ങി, ക്രിസ്റ്റി ആണല്ലോ ക്യാപ്റ്റന്‍. നല്ല ടീമായത് കൊണ്ട് കൂടി മിക്കവാറും കളികള്‍ അവര്‍ ജയിക്കാറാണ് പതിവ്. കളികഴിഞ്ഞാല്‍ അവൾ ക്രിസ്റ്റി എന്ന മന്ത്രം ഉറക്കെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ഗ്രൗണ്ടില്‍ ഇറങ്ങി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത്‌ പതിവായി. എന്‍റെ ചമ്മല്‍ മറക്കാന്‍, ഞാനും പോയി അവന് കൈകൊടുക്കും. വിജയിച്ചവരെ അനുമോദിക്കുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ല എന്ന ന്യായം സ്വയം അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതുമൊരു പ്രശ്നമാക്കിയില്ല. പക്ഷെ ഒരു ദിവസം പബ്ലിക്കായി അവന്‍റെ വിയര്‍പ്പുള്ള കവിളില്‍ ഉമ്മ വെക്കുന്നത് കൂടി കണ്ടപ്പോള്‍ അന്ന് രാത്രി ഞാന്‍ അവളോട്‌ ചോദിച്ചു, “നീ എന്‍റെ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് അല്ലെ, പിന്നെ എന്തിനാണ് അവനെ ഇങ്ങനെ പബ്ലിക്കായി കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതും, ഉമ്മ വെക്കുന്നതും ഒക്കെ?” എന്ന്.

“ഓഹോ, അപ്പൊ പബ്ലിക് ആയി ചെയ്താലേ നിനക്ക് പ്രശ്നമുള്ളൂ” എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മറു ചോദ്യം. ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് അവള്‍ തുടര്‍ന്നു, “എനിക്കവന്‍റെ വിയര്‍പ്പിന്‍റെ മണം വല്യ ഇഷ്ടമാടാ, നിനക്ക് കാണാന്‍ ബുധിമുട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ നീ ഇനി കളി കാണാന്‍ വരണ്ട.” എനിക്കതൊരു ഷോക്ക് ആയെങ്കിലും, ഞാന്‍ അവളുടെ കൂടെ കളികാണാന്‍ പോവല്‍ നിര്‍ത്തിയില്ല.

മറ്റൊരുനാളിൽ ഡിന്നറിനു ശേഷം രാത്രി ഐസ് ക്രീം വേണമെന്ന് വാശിപിടിച്ചപ്പോൾ, നാളെ പോകാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായി. അവൾ അപ്പൊ തന്നെ ക്രിസ്റ്റിക്ക് മെസ്സേജയച്ചതും അവൻ ബൈക്കിൽ ഫ്ലാറ്റിനു താഴെ എത്തി. അവളെന്നോട് യാത്രപോലും പറയാതെ