Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി. രാവിലെ നേരത്തെയാണ് ഞാൻ എണീക്കുന്നതും പഠിക്കുന്നതും. വേണി അങ്ങനെയല്ല. അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം പഠിക്കാതെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിയാം.

രാവിലെയവൾ ഉറക്കച്ചടവോടെ എണീക്കുമ്പോ ഞാൻ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് രണ്ടു മണിവരെ അവൾ ക്രിസ്റ്റിയുമായി ചാറ്റ് ചെയ്തു എന്ന് വേണി പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കെന്തോ അവളുടെ ഫോൺ എന്ന് ഒന്ന് നോക്കാനായി ഉള്ളിലൊരു ത്വര തോന്നി. അവൾ രാവിലെ കുളിച്ചുകൊണ്ട് ടവ്വലും ഉടുത്തു എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ എനിക്ക് നല്ല മൂഡായി. ഞാൻ അവൾക്ക് വേണ്ടി വെയ്റ്റ് ചെയ്തു. ഇന്നലത്തോടെ എക്സാം കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടു ഇന്ന് പതിയെ പോയാലും മതി.

ഞാൻ ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെ ബാത്‌റൂമിൽ ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ, വേണിയുടെ നീല പാന്റി അവിടെ അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അതെടുത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നു നോക്കിയതും, അവിടെ ചെറിയൊരു നനവ് കണ്ടു, കയ്യിലെടുത്തു മണത്തതും എനിക്കറുപ്പായി അത് മദജലമാണെന്ന്. ഞാനാകെ തളർന്നു പോയി, ഇന്നലെ ഒരു രാത്രികൊണ്ട് വേണി എന്തൊക്കെയാവും ക്രിസ്റ്റിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുക? അതോ ഞാൻ അറിയാത്ത വേറെ ആരോടെങ്കിലുമാണോ? കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഞങ്ങൾ തമ്മിലെന്തെങ്കിലും കാര്യമായി ഉണ്ടായിട്ട്. എന്തോ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ താമസം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഉള്ള എക്സൈറ്റ്മെന്റ് ഇപ്പോഴില്ല, അത് ചിലപ്പോ അവളെ തുണയില്ലാതെ കണ്ടു കണ്ടു മടുത്താവുമെന്നാണ് പിന്നെ ഞാനും കരുതിയത്.

അവളുടെ ഫോൺ അന്നെനിക്ക് നോക്കാനായില്ല. കൈനീട്ടി പക്ഷെ കൈകൾ വിറച്ചു. എന്നാലും മനസ്സിലെന്തോ സംശയം ഉടലെടുത്തു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ ഞാനത് കാണിക്കാതെ വേണിയോട് ബ്രെക്ഫാസ്റ് കഴിക്കുമ്പോൾ ചോദിച്ചു ക്രിസ്റ്റിയോട് എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞു എന്ന്.

“ഹോ ഒന്നും പറയണ്ട, ആളെ ഞാനൊന്നു സംസാരിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ