Chapter Title : വേണിയുടെ രംഗീല [veni’s colorfulness] [കൊമ്പൻ] [സേതുരാമൻ]

അവന് ടിക്കറ്റു ബുക്ക് ചെയ്തതതിൽ ചെറിയൊരു നീരസമുള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാനത് കാണിക്കാതെ ഉള്ളിലൊതുക്കി. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരോടപ്പം തിയറ്ററിൽ കയറി. നല്ല തണുപ്പ്.

ആദ്യത്തെ സീറ്റിൽ ക്രിസ്റ്റി, നടുവിൽ ഞാൻ, പിന്നെ വേണി അങ്ങനെയാണ് ഇരുന്നത്. മൂവി തുടങ്ങി. പാതിയായപ്പോൾ അവൾ പോപ്‌കോൺ മേടിക്കാൻ എന്നെ പറഞ്ഞയച്ചു, അന്നേരം എന്റെ അടുത്ത്ന്ന് നടുവില്‍ ക്രിസ്റ്റിയുടെ അടുത്തേക്കവൾ മാറി ഇരിന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്റെർവെലിന് ശേഷം ഞാൻ സിനിമ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോ വേണിയും ക്രിസ്റ്റിയും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി സംസാരിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടു. ഒടുക്കം ക്രിസ്റ്റി എണീറ്റ് ബോറടിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതും വേണി അവന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു പോവാമെന്നായി. പക്ഷെ എനിക്ക് കാണണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ക്രിസ്റ്റിയുടെ ഒപ്പം വേണിയും പുറത്തെ കഫേട്രീയിൽ വെയ്റ് ചെയ്യാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടിറങ്ങി.

ഞാൻ തനിയെ മൂവി കാണുന്ന നേരം അവർ പുറത്തിറങ്ങി ഐസ് ക്രീം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് രണ്ടാളും കൂടെയുള്ള സെൽഫി വാട്സാപ്പിൽ അയച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. വേണേൽ വേഗം വായെന്ന്. ഞാൻ അതിനൊരു സ്മൈലി അയച്ചിട്ട് സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. മൂവി തീർന്നുവരുമ്പോ അവൾ പോകാമെന്നു പറഞ്ഞെന്റെ ബൈക്കിൽ കയറി. ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴയിൽ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോ, ക്രിസ്റ്റിയും വേണിയും തമ്മിലടുപ്പം കൂടുന്നത് പോലെയെനിക്ക് തോന്നി. അവൾ വീടെത്തും വരെ അവനെകുറിച്ചായിരുന്നു പറഞ്ഞത്, പക്ഷെ അവൾക്ക് എന്നെപോലെ കട്ട കമ്പനിക്ക് മറ്റൊരാൾ എന്നാണ് തോന്നിയത്. ഇനി അതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ചെറുതായെങ്കിലും എനിക്ക് പേടി വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു അവളുടെ പിറകെ നടക്കുമ്പോ തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ ആ ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു. ക്‌ളാസ് കഴിഞ്ഞാല്‍ മിക്കപ്പോഴും അവർ രണ്ടാളും ഒന്നിച്ചിരുന്നു സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നത് പതിവായി. അതിലിപ്പോ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമെനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഒരിക്കൽ അവളുടെ തോളിൽ കൈകൊണ്ട് തൊട്ടു സംസാരിച്ചു ചിരിയ്ക്കുമ്പോ മാത്രം എനിക്കെന്തോ അപാകത തോന്നി. പക്ഷെ ചോദിക്കാനൊന്നും ഞാൻ നിന്നില്ല.

വൈകീട്ടും ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് ഞാൻ പഠിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോ ചില നേരങ്ങളിൽ വേണി ചാരി സോഫലിയിരുന്നു ക്രിസ്റ്റിയുടെ കൂടെ വീഡിയോ കാൾ ചെയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു, പക്ഷെ പഠിക്കുന്ന കാര്യമായിരുന്നു ഞാൻ കാണുമ്പോഴെല്ലാം അവരുടെ ചർച്ച. പക്ഷെ