Chapter Title : വേറൊരു ഒരുമ്പെട്ടവൾ!!!!!!.... [സിമോണ]

എന്റെ ശരീരം തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി എനിക്ക്.... ആത്മഹത്യ ചെയ്താലോ എന്നുപോലും തോന്നിപ്പോയി ആ നിമിഷത്തിൽ എനിക്ക്...

ഇല്ല!!!! ഇനിയൊരിക്കലും ബസിൽ വച്ച് അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ... ഇപ്പൊ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ കാമവും കഴപ്പുമെല്ലാം ശമിപ്പിക്കാൻ എനിക്കെന്റെ സുധേട്ടനുണ്ടല്ലോ...

ആ ചിന്ത മനസ്സിലുണർന്നതും ഉള്ളിൽ ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്യും പോലെ തോന്നി…
ഒരുപക്ഷെ അങ്ങനെ അരുതാത്തതൊന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരിക്കും... സുധേട്ടൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആണെങ്കിൽ ഈ സ്റ്റീഫൻ വളരെ നല്ല വ്യക്തിയാണല്ലോ.. അതുമാത്രമല്ല.. ഇനിയെങ്ങാനും പുള്ളിക്കാരൻ സുധേട്ടനോട് അതൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ തന്നെ എന്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരുന്നുവെന്ന് സുധേട്ടനിപ്പോൾ നല്ല വ്യക്തമായി അറിയാമല്ലോ...ഞാൻ അങ്ങനെ വലിയ തെറ്റൊന്നുമല്ല ചെയ്തതും...

അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഈ ബസിൽ വച്ച് പെണ്ണുങ്ങളെ തൊടുകേം പിടിക്കുകേം ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന ആണുങ്ങളെ എത്ര പെണ്ണുങ്ങൾ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്??? പേടിച്ചിട്ടോ, സുഖിച്ചിട്ടോ.. രണ്ടുമായാലും അധികം പേരും നിന്നുകൊടുക്കുകയല്ലേ ചെയ്യാറ്... പിന്നെ ഞാൻ ചെയ്തതിൽ എന്താ തെറ്റ്????
വെറുതെയൊന്നുമല്ലല്ലോ... കെട്ട്യോൻ ഈ ശരീരത്തെ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിക്കാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞെന്നുവെച്ച് ഞാനെന്താ... ഒരു പെണ്ണല്ലേ... ചോരയും നീരുമുള്ള ഒരുത്തി...ഏതൊരാണിന്റെയും പൗരുഷത്തെ ഒറ്റ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ ഉദ്ദരിപ്പിക്കാൻ പോന്ന മുലകളും നിതംബഭാരങ്ങളും ഉള്ളവൾ... അപ്പൊ എനിക്കിത്തിരി കഴപ്പും കൂടും....അത് മര്യാദക്ക് തീർത്തുതരേണ്ടത് എന്റെ ഭർത്താവാണ്.. അയാൾക്ക് അതിനുപറ്റില്ലെന്നു മാത്രമല്ല.. തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ എന്നെ അടിച്ചുതാഴ്ത്താൻ കൂടി മുതിർന്നാൽ പിന്നെ ഞാൻ വേറെ എന്തുചെയ്യാനാണ്???..

എന്റെയുള്ളിൽ രമേഷേട്ടനോട് അടക്കാനാവാത്തവിധം അമർഷം പതഞ്ഞുയർന്നു....
എല്ലാറ്റിനും കാരണം അയാൾ തന്നെയാണ്!!!!... എന്റെ ഭർത്താവ്!!!!!...

ലൈംഗികസുഖമൊന്നും വേണ്ട... അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഒരു മനുഷ്യജീവി എന്ന പരിഗണനയെങ്കിലും തന്നൂടെ അയാൾക്ക്...