Chapter Title : വെറുതെ അർച്ചന [കമ്പർ]

അയ്യോടാ... ഓർത്ത്  മനക്കോട്ട  കെട്ടിന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ... അല്ലേലും ഈ  ആണുങ്ങൾ ഇങ്ങനാ... വഷളത്തരേ  പറയൂ... "

ചിലപ്പോൾ ചാക്കോ മാണ്ട് നടക്കുമ്പോൾ  രമണി കിള്ളി കിള്ളി ചോദിക്കും...,

" എന്താ... ചാക്കോ..... വല്ലാതിരിക്കുന്നു.... ?"

" ഓ... ഒന്നും പറയേണ്ട... സാറെ......."

"  ങാ... എന്ത്  പറ്റി.. ?"

" ഞാൻ  അല്പം പിടിച്ച്  TV കണ്ടോണ്ട് ചെല്ലുമ്പോ... അവൾ വെട്ടിയിട്ട പോലെ  മലമലാ  കിടന്ന് കൂർക്കം വലിക്കുന്നു....... സാധാരണ  കാൽ  പെരുമാറ്റം കേട്ട് ഉണരുന്നതാ.... ഞാൻ ഉരുട്ടി  വിളിച്ചു..."

" അവിടെങ്ങാൻ  അടങ്ങി  കിടക്ക്  മനുഷ്യാ...... സന്ധ്യക്ക്... ആയിരുന്നു...."

" ബാക്കി പറയേണ്ട... എനിക്കറിയാം...."

ഇടക്ക്  കയറി  രമണി പറഞ്ഞു...

ചോദിച്ചാൽ എന്താവും ചാക്കോയുടെ മറുപടി എന്ന്  അറിഞ്ഞു കൊണ്ട്  രമണി ചോദിച്ചത് ഉള്ളിൽ  തികട്ടി  വരുന്ന  കാമാവേശത്തിന് കരഞ്ഞ് തീർക്കും പോലെ  ഒരു താല്കാലിക  പ്രതിവിധി  ഉദ്ദേശിച്ച് തന്നെ ആയിരുന്നു...

വളരെ ഗോപ്യമായി  വല്ലപ്പോഴും ഒരു പൈന്റ്  തനിക്കായി  കൊണ്ടു തരുന്ന  ചാക്കോ രമണിക്ക്  പ്രിയപ്പെട്ടവൻ  തന്നെ...

പക്ഷേ,  സാമാന്യം  സുന്ദരനായ ശ്രീകുമാറിന്റെ വരവ്  പക്ഷേ  വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളിൽ ശൈഥില്യം സൃഷ്ടിച്ചു...

ശ്രീകുമാർ ജോലിയിൽ  വ്യാപൃതനായി  ഇരിക്കുമ്പോഴും കൊച്ചുവർത്തമാനത്തിന് രമണി  സമയം കണ്ടെത്തി..

" കണ്ടില്ലേ... ശ്രീയുടെ  മീശ വായിലാ  കിടക്കുന്നത്.... വെട്ടി ഒതുക്കരുതോ...?"

ഭംഗി കിട്ടാൻ വേണ്ടി  ശ്രീയെ  പ്രേരിപ്പിച്ചതല്ല... എന്ന്  ശ്രീക്ക്  അറിയാം...

രമണി പാലം പണിയുകയായിരുന്നു....,

ഒരു  പുതിയ  പാലം... !

xxxxxxxxxxx

വാടക  വീട്ടിൽ  നിന്ന്  ഓഫീസിലേക്കുള്ള  ഒന്നര  കിലോമീറ്റർ നടന്നാണ് ശ്രീകുമാർ  പോവുക...

ഓഫീസിലെ  രമണി ഉൾപ്പെടെ