Chapter Title : വേശ്യായനം 10 [വാല്മീകൻ]

പോയി" ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു.

സലീന അത് കേട്ട് സീറ്റിൽ ഇരുന്നുപോയി. അവൾക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

"അയാൾക്ക് പറഞ്ഞ പണം മുഴുവൻ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇനി നിനക്ക് ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ട് അടങ്ങി ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്." ആ സ്ത്രീ തുടർന്നു.

"പണമോ? എന്ത് പണം." തല വേദന കാരണം സലീനക്ക് അധികം ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ അകെ പേടിച്ച് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി "

"നിന്നെ വാങ്ങിയ പണം. കുറ്റം പറയരുതല്ലോ. നിന്നെ പോലെ ഒരുത്തിക്ക് നല്ല മാർക്കറ്റാ. അതും അവൻ ഇത് വരെ ഉപ്പു നോക്കാത്ത ഇനം. സീൽ പൊട്ടാത്ത നിന്നെ വച്ച് ഞാൻ കുറെ കാശുണ്ടാക്കും. നിൻ്റെ ഫോട്ടോ ഒക്കെ എത്തേണ്ടിടത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ ലേലം വിളിക്കുന്നവൻ നിൻ്റെ  സീൽ പൊട്ടിക്കും."

സലീനക്ക് ദേഹമാസകലം വിറയൽ തുടങ്ങി. വേലായുധൻ അവളെ ചതിക്കുമെന്ന് അവൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുന്നില്ല. അവൾക്ക് ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

"കൂടുതലൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ട. ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാമെന്നും കരുതേണ്ട. ഈ ട്രെയിനിൽ എൻ്റെ വേറെയും ആളുകളുണ്ട്. നീ എന്തെങ്കിലും പൊട്ടത്തരം കാണിച്ചാൽ വലിച്ച് പുറത്തേക്കെറിയും. പറഞ്ഞേക്കാം" ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു.

സലീന ഇരുന്നാലോചിച്ചു. അവൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. താൻ എത്ര നിർബന്ധിച്ചിട്ടും  വേലായുധൻ  എന്തുകൊണ്ട്  തന്നെ പണിഞ്ഞില്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തിരക്കിട്ടു തൻ്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തതിനും കാരണം അവൾക്ക് പിടികിട്ടി. അവൾ മുൻപ് കുടിച്ച വെള്ളത്തിൽ എന്തോ മയക്ക് മരുന്ന് ഉണ്ടെന്നും അവൾ സംശയിച്ചു.

എതിരെ ഇരിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ വെള്ളക്കുപ്പിയും തന്റേതും ഒരേ പോലെയുള്ളതാണെന്നു കണ്ട് അവരുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് സലീന കുപ്പികൾ മാറ്റി. ഇതറിയാതെ ആ സ്ത്രീ വെള്ളം കുടിച്ച് മയങ്ങി വീണു. സലീന ചുറ്റും നിരീക്ഷിച്ചു. കംപാർട്മെന്റിൽ എല്ലാവരും ഉറക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. ട്രെയിൻ ഒരു സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നു. അവിടുന്ന് ട്രെയിൻ വീണ്ടും നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ സലീന ധൃതഗതിയിൽ ട്രെയിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ചാടി. അവൾ ചാടാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും ആരോ അവളെ പിടിക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അവർക്ക് അവളുടെ ചുരിദാറിൻ്റെ ചുമൽഭാഗത്താണ് പിടിക്കാൻ പറ്റിയത്. ചുരിദാർ പുറകു വശം നെടുകെ കീറി സലീന പ്ലാറ്റുഫോമിൽ മുട്ടിടിച്ച്