Chapter Title : വേശ്യായനം 10 [വാല്മീകൻ]

പൊയ്ക്കോ… നാളെ ഉച്ചയോടെ വന്നാ മതി."

കമാലുദ്ധീൻ ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരിയുമായി അവിടുന്ന് കാറെടുത്ത് പോയി.

"വാടീ…സുലൈമാനും രണ്ടുപേരുടെയും തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് മുലകളിൽ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് ചെന്നു.

അകത്ത് വേറെ ഒരുത്തൻ ഇരുന്നു വെള്ളമടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരു നിറത്തിൽ കുറ്റിത്താടിയുമായി നല്ല ഉയരവും ഒത്ത വണ്ണവുമുള്ള ഒരുത്തൻ. അയാൾ ഒരു ജീൻസും ടി ഷിർട്ടുമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഏകദേശം നാല്പതിനടുത്ത് പ്രായം കാണും എന്ന് ഖദീജ കണക്ക് കൂട്ടി.

"എടാ നീ നല്ല ഉരുപ്പിടി ഒപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇത് രണ്ടും നല്ല പോലെ ഓടിയ സാധനം പോലുണ്ടല്ലോ?" അയാൾ മുരണ്ടു.

"നീ ഒന്നടങ്ങ് ദിനേശേ. രണ്ടും നല്ല കളി  സാധനങ്ങളാണെന്ന് നമ്മുടെ MLA ഉറപ്പു തന്നിട്ടല്ലേ ഇവറ്റകളെ തന്നെ ഉറപ്പിച്ചത്. കിളുന്ത് പിള്ളേരാണേൽ നമ്മളെ രണ്ടിനേം ഒന്നിച്ച് താങ്ങില്ല. പിന്നെ നമുക്ക് പണിയാകും. ഇതാകുമ്പോൾ കുറച്ചു നല്ല എക്സ്സ്‌പീരിയൻസ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് പണ്ണി തകർക്കാം. നമ്മുടെ MLA കളിച്ചു മെതിച്ചതാ രണ്ടിനേം, ആ അഹമ്മദ് ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോ." സുലൈമാൻ പറഞ്ഞു.

"ആ മൈരൻ അഹമ്മദ് ചത്തത് നന്നായി. അവൻ അങ്ങ് മംഗലാപുരത്തു നിന്നു വന്ന് ഇവിടെ നമ്മുടെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് തിരുകാൻ നോക്കായിരുന്നു. അവനെ പണിതവനെ കണ്ടാൽ നല്ല ചെലവ് കൊടുക്കണം." ദിനേശ് തുടർന്നു .

"ഉവ്വ്. അഹമ്മദ് ഉള്ളപ്പോ നീയൊക്കെ കാലിന്നിടെല് കുണ്ണ തിരുകി ഇരിക്കുവായിരുന്നല്ലോ." സുലൈമാൻ കളിയാക്കി.

"അഹമ്മദിനുള്ള പണി പുറത്തു നിന്ന് വന്നതാണെന്നാ കേട്ടത്. അവൻ വല്ല പുലിയുടെയും മടയിൽ തലയിട്ട് കാണും" കയ്യിലുള്ള ഗ്ലാസ്‌ ഒറ്റവലിക്ക് കാലിയാക്കി ചിറി തുടച്ചിട്ട് ദിനേശ് പറഞ്ഞു.

"ആ മൈരന് കിട്ടിയത്