Chapter Title : വേശ്യായനം 13 [വാല്മീകൻ]

എൻ്റെ കയ്യിലായിരിക്കും. എന്തെങ്കിലും വെളവെടുത്താൽ അടുത്ത നിൻ്റെ കുണ്ണ മുറിച്ച് മാറ്റലായിരിക്കും. മനസ്സിലായല്ലോ?"

വർഗീസ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയാട്ടി. സലീന ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ മാലതി അയാളെ അവിടുന്ന് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി.

അതിനു ശേഷം സലീന അവരുടെ ഗാങിലെ സീസിയർ ആയ ഒരാളെ വിളിച്ചു.

"നിന്നെ ഞാൻ ഒരു പ്രധാന ദൗത്യം ഏൽപ്പിക്കാൻ പോവ്വുകയാണ്. എൻ്റെ നാട്ടിൽ പോകണം. ഞാൻ തരുന്ന കാശു എൻ്റെ ഉമ്മയെ ഏൽപ്പിക്കണം. അവിടുത്തെ സ്ഥിതിഗതികൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞു വരണം. പിന്നെ വളരെ പ്രധാനം, അവിടെ മുൻപ് ഒരു ബസ് കണ്ടക്ടർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. വേലായുധൻ എന്നാണു പേര്. അത് ചിലപ്പോൾ കള്ളപ്പേരാവാം. നീ തിരികെ വരുമ്പോൾ അവൻ നിൻ്റെ കൂടെ ജീവനോടെ ഒരു പരിക്കും ഇല്ലാതെ ഉണ്ടായിരിക്കണം."

"ശരി മാഡം , ഞാനിപ്പോൾ തന്നെ പോകാം."

അയാൾ പോയപ്പോൾ സലീന ജാൻസിയെ വിളിച്ചു.

"എങ്ങാനുണ്ടെടീ അയാൾ.. നമ്മുടെ വരുതിയിലായോ?"

"പിന്നല്ലാതെ... ഇനി ചരക്ക് ഇവിടെ വിതരണം ചെയ്യാൻ പ്രശ്നമില്ല."

"അവൻ പണി തരാൻ നോക്കുമോ?" സലീന സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

"ഏയ്.. അങ്ങനെ തോന്നിയാൽ അവനെ നമ്മൾ അപ്രത്യക്ഷമാകും" ജാൻസി ചിരിച്ചു.

"നമ്മുടെ ചരക്ക് ഇനി കൊളോമ്പോ വഴി ആണ് വരിക. തിരുവനന്തപുരത്തോ കൊച്ചിയിലോ ഇറക്കേണ്ടി വരും"

"അതെല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം സലി.... കേരളത്തിലെ കാര്യം എനിക്ക് വിട്ടേക്ക്. നമ്മൾ ഇനി എന്നാ കാണുന്നത്. നിന്നെ കാണാൻ കൊതിയായിട്ടു വയ്യ."

"കാണാം.. പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഒന്നടങ്ങട്ടെ.. ശരി ഞാൻ വെക്കട്ടെ."

ഇത്രയും കഴിഞ്ഞു സലീന ആ സിംഹാസനം പോലെയുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.