Chapter Title : വേശ്യായനം 3 [വാല്മീകൻ]

പോലും കരഞ്ഞില്ല. കോൺസ്റ്റബിൾ: എടി കൂത്തിച്ചി മോളെ, എവിടാടി നിന്റെ സംഘത്തിലെ മറ്റുള്ളവർ. വേഗം പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം. അല്ലേൽ ഇവിടെയുള്ള എല്ലാവരും നിന്റെ ദേഹത്ത് ഇന്ന് കയറി നിരങ്ങും.

ഇത് കേട്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുച്ഛവും ദേഷ്യവും തെളിഞ്ഞു വന്നു. അവൾ ആ കോൺസ്റ്റബിളിന്റെ മുഖത്ത് കാർക്കിച്ചു തുപ്പി. അയാൾക്ക്‌ അത് വലിയ അപമാനമായി. അയാൾ വലിയ ഒരു ലാത്തി കൊണ്ട് വന്നു അവളെ തലങ്ങും വിലങ്ങും തല്ലി. താഴെ വീണുകിടക്കുന്ന മധ്യവയസ്കന് അനക്കം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അത് കണ്ട കോൺസ്റ്റബിൾ തന്റെ ശ്രദ്ധ ഖാലിദിന്റെ നേരെയാക്കി. നെഞ്ചത്ത് ഏറ്റ ചവിട്ടിൽ ഖാലിദ് നിലത്തു മലർന്നടിച്ചു വീണു. വീണു കിടക്കുന്ന അവന്റെ ശരീരത്തിൽ ലാത്തി തുരു തുരാ വീശി. മറ്റേ പോലീസുകാരൻ ആ സ്ത്രീയെ മുടികുത്തിപിടിച്ചെണീപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടവളുടെ സാരി അഴിച്ചു മാറ്റി. ഒരു കോൺസ്റ്റബിൾ അവളുടെ പുറകിൽ ചെന്ന് കൈ രണ്ടും പുറകിലേക്ക് കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. മറ്റേ പോലീസുകാരൻ ലാത്തി കൊണ്ട് അവളുടെ വയറിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. ഓരോ അടിയിലും അവൾ വെച്ചു വെച്ചു വീഴാൻ പോയി. പെട്ടെന്നാണ് എന്തോ പൊട്ടിത്തെറിക്കണ ശബ്ദം കേട്ടത്. സ്റ്റേഷൻ ആകെ പുക നിറഞ്ഞു. ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി പൊലീസുകാരെ എല്ലാം അടിച്ചു വീഴ്ത്തി. ചിലർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ തോക്കുകൾ എല്ലാം പെറുക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ സ്ത്രീയെ അടിക്കുന്ന പോലീസുകാരനെ വന്ന കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒരാൾ വടിവാൾ കൊണ്ട് വെട്ടി വീഴ്ത്തി. ഖാലിദിനെ മര്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പോലീസുകാരനും വെട്ടേറ്റു വീണിരുന്നു. വെട്ടിയ ആളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ സ്ത്രീ വടിവാൾ വാങ്ങി പോലീസുകാരന് നേരെ നോക്കി. തികഞ്ഞ നിസ്സംഗതയോടെ അവൾ ആ പോലീസുകാരന്റെ കഴുത്തിന് ആഞ്ഞു വെട്ടി. കൂട്ടത്തിൽ വന്ന ആൾ: അക്ക, വേഗം പോകാം, സമയം കുറവാണ്. അവൾ വീണു കിടക്കുന്ന മധ്യവയസ്കനെ ശ്വാസം നോക്കി. അയാൾ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ ഒഴുകി വീണു. അവിടെ നിന്നും എണീറ്റ അവൾ അവളെ അക്ക എന്നുവിളിച്ച ആളോട് ഖാലിദിനെ പുറത്തേക്കു എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ബാക്കി