Chapter Title : വേശ്യായനം 3 [വാല്മീകൻ]
ഉള്ളവർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ രണ്ടു ജീപ്പിൽ റെഡി ആയി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഖാലിദിനെയും ജീപ്പിൽ കയറ്റി അവിടെ നിന്നും ഓടിച്ചു പോയി. പോകുന്നതിനു മുൻപ് അവർ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ പെട്രോൾ ഒഴിച്ച് കത്തിച്ചു.
വഴിയിൽ ജീപ്പുപേക്ഷിച്ച അവർ കാട്ടിലേക്ക് നടന്നു കയറി. ആ സ്ത്രീയും ഖാലിദും ഓരോ ആളുകളുടെ സഹായത്തോടെ നടന്നു. ഖാലിദ് ആകെ തളർന്നിരുന്നു. എവിടെയാണെന്നോ എത്രനേരം നടന്നെന്നോ അവനു ഓർമയില്ല ഇടക്കെപ്പോളോ അവൻ ബോധം പോയി നിലത്തു വീണു.
കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഖാലിദ് ഒരു ടെന്റിൽ നിലത്തു പായയിൽ കിടക്കുകയാണ്. അവനു ദേഹമാസകലം വേദനയുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ടെന്റിനു വെളിയിൽ വന്നപ്പോൾ അവിടെ കുറെ കുറെ പേർ പല ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. എല്ലാവരും ഇരുണ്ട പച്ചനിറമുള്ള ഷർട്ടും പാന്റും ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പലരുടെയും തോളിൽ ഇരട്ടക്കുഴൽ തോക്കുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ അമ്പും വില്ലും ചിലർ വടിവാളും കരുതിയിരുന്നു. കുറെ പേർ വിറകു വെട്ടുന്നു, ചിലർ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ചിലർ പല തരം കസർത്തു ചെയ്യുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ടെന്റിനുള്ളിൽ നിന്നും അവൾ ഇറങ്ങി വന്നത്. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കണ്ടതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്ത രൂപത്തിലായിരുന്നു അവൾ. മുടി ഭംഗിയായി പുറകിൽ കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നു. മുഖത്ത് ഒരു ആധികാരിക ഭാവം പ്രകടമായിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ ഒരു അസാധാരണ തിളക്കം ഖാലിദ് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളെ കണ്ടതും അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും ആദരവോടെ മാറി നിന്നു. അവൾ മറ്റുള്ളവരെ പോലെ പച്ച ഷർട്ടും പാന്റുമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. കാലിൽ പോലീസ് ബൂട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അരയിലെ ബെൽറ്റിൽ ഒരു റിവോൾവർ തൂങ്ങി കിടന്നു. ഇരുനിറത്തോട് കൂടിയ അവളുടെ ഷിർട്ടിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്ന മുലകളിലും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടിലും ആണ് ഖാലിദിന്റെ കണ്ണുകളുടക്കിയത്.
ഖാലിദിന്റെ മുന്നിലെത്തിയ അവൾ കൈനീട്ടി സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.
കല്യാണി: ഞാൻ കല്യാണി. ഇവരെല്ലാം എന്നെ അക്ക എന്നു വിളിക്കും.
ആളുകൾ ഞങ്ങളെ നക്സലുകൾ എന്ന് വിളിക്കും. പാവപ്പെട്ടവന്റെ അധികാരത്തിനു വേണ്ടി പൊരുതുന്നവരാണ് ഞങ്ങൾ. അതിനു വേണ്ടി ജന്മിമാരുടെയും മുതലാളിമാരുടെയും ചോരചിന്താനും ഞങ്ങൾക്ക് മടിയില്ല. ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ കൊടുത്തും ഞങ്ങൾ ഈ പോരാട്ടം തുടരും. നിങ്ങൾ
💬 Comments
View all comments