Chapter Title : വേശ്യായനം 5 [വാല്മീകൻ]

രാമനുണ്ണിയെ സാധാരണ അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ കയറ്റാറില്ല. പ്രഭാവതിക്ക് ഒന്ന് ശരിക്കു കളിച്ചു

കൊടുക്കാനുള്ള ത്രാണി പോലും അയാൾക്കില്ല. അയാളുടെ കുണ്ണ ഒന്ന് നിവർന്നു കിട്ടാൻ തന്നെ പാടാന്. പ്രഭാവതി ഒന്ന് മെനക്കെട്ടു കമ്പിയാക്കിയാലും അവളുടെ പൂറ്റിൽ കയറ്റി രണ്ടടി അടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അയാൾക്ക് വെള്ളം പോകും. പിന്നെ അവൾ സ്വയം വിരലിട്ടു വരുത്താറാണ് പതിവ്. രാവിലെ എണീക്കുമ്പോൾ കുടിക്കാൻ കുങ്കുമപ്പൂ ചേർത്ത ചുടു പശുവിൻ പാൽ തയ്യാറായിരിക്കണമെന്ന് പ്രഭാവതിക്ക് നിർബന്ധം ഉണ്ട്. അന്ന് രാവിലെ കിടപ്പുമുറിയിൽ പാല്  കാണാതെ പ്രഭാവതിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. പ്രഭാവതി: ചീരു...... എടീ ചീരു.... നാശം പിടിച്ചവൾ എവിടെ പോയി ചത്ത് കിടക്കാ. ചീരു അവിടുത്തെ ഒരു വേലക്കാരി ആണ്. അവളുടെ പ്രധാന ജോലി പ്രഭാവതിയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുകയാണ്. മുപ്പതിനടുത്തു വയസ്സുള്ള അവൾ കെട്ടിയോൻ വേലനുമൊത്ത് മാണിക്കയൂരിൽ നിന്നും കുടികിടപ്പ് കിട്ടിയ സ്ഥലത്തു കുടിൽ കെട്ടിയാണ് താമസം. അവർക്കു പത്തുവയസ്സ് പ്രായമുള്ള കമലയെന്ന പേരുള്ള ഒരു മകളുമുണ്ട്. കമലക്ക് സുഖമില്ലാത്ത കാരണം ചീരു അന്ന് കുറച്ചു വൈകിയാണ് മാണിക്കയൂരെത്തിയത്. പ്രഭാവതിയുടെ അലർച്ച കേട്ട് കൊണ്ടാണ് അവൾ പാലുമെടുത്തു മുകളിലേക്ക് ചെന്നത്. പ്രഭാവതി: എവിടെ പോയി കിടക്കുവായിരുന്നെടീ. തിന്നു കൊഴുക്കാൻ മാത്രം അറിയാം. ഒരു ജോലിയും മര്യാദക്ക് ചെയ്യാൻ അറിയില്ല. ചീരു: കൊച്ചു തബ്രാട്ടീ, മോൾക്ക് ദീനമാണ്. അതാണ് വൈകിയത്. മാപ്പാക്കണം. പ്രഭാവതി: ചത്തിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ. നിനക്കൊക്കെ നല്ല പെട കിട്ടിയാലേ പഠിക്കു. അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടി മൂധേവി. ചീരു: അയ്യോ വേണ്ട കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടീ, ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും വൈകില്ല. പ്രഭാവതി: അങ്ങോട്ട് മാറി കുനിഞ്ഞു നിൽക്കടീ. എന്നിട്ടു ആ മുണ്ടു പൊക്കിപിടിക്ക്. പ്രഭാവതി മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ചൂരൽ പുറത്തെടുത്തു. ചീരു: വേണ്ട കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടീ, ഇനി ഞാൻ ചെയ്യില്ല. ഇത്തവണ പൊറുക്കണം. അവൾ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപേ പ്രഭാവതി അവളുടെ ചന്ദിക്കിട്ടൊന്നു വീക്കി. ചീരു വേദനിച്ചു തൻ്റെ  കുണ്ടി തടവി. പ്രഭാവതി: ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേൽ അതിനു കണക്കാക്കി കിട്ടും. അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടീ മടിച്ചു മടിച്ചു ചീരു കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് മാറി