Chapter Title : വേശ്യായനം 6 [വാല്മീകൻ]

അയാൾക്കുണ്ട്. അഹമ്മദിന് തന്നോട് നാക്കുയർത്തി സംസാരിച്ച കമാലുദ്ധീനിനെ അങ്ങനെ വെറുതെ വിടാൻ ഉദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കോടതി നടപടികൾ കഴിഞ്ഞു ഇലഞ്ഞിക്കലേക്കു വന്ന അഹമ്മദ് ആദ്യ നിർദേശം കൊടുത്ത് കമാലുദ്ധീനെ പൊക്കാനാണ്. അവനെ പൊക്കിയാണ് അപ്പോൾ അബ്ബാസ് വന്നത്. അബ്ബാസ്: ഭായ്, അവനെ പൊക്കിയിട്ടുണ്ട്. അഹമ്മദ്: ഹമ്. കൊണ്ട് വാ. അഹമ്മദ് സ്കോച്ച് ഒറ്റ വലിക്ക് കാലിയാക്കി. ചുരുട്ട് ഒന്നാഞ്ഞു വലിച്ചു. അയാൾ തൻ്റെ അഫ്ഗാൻ ജുബ്ബ പൊക്കി പൈജാമയിൽ തിരുകി വച്ച കോൾട്ട് പിസ്റ്റൾ എടുത്ത് ചാര് കസേരയുടെ അടുത്തുള്ള സ്റ്റൂളിനു പുറത്തു വച്ചു വീണ്ടും പുറകോട്ടു ചാഞ്ഞു കിടന്നു. അബ്ബാസ് കമാലുദ്ധീനിനെ വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി അയാളെ അഹമ്മദിൻ്റെ മുന്നിലേക്കിട്ടു. കമാലുദ്ധീൻ്റെ വെള്ള ഷർട്ടിലും മുണ്ടിലും ചോര പറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു. ദേഹമാസകലം ഇടി കൊണ്ട മുറിവുകളുണ്ടായിരുന്നു. മുഖം ഇടി കൊണ്ട് വീങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു കണ്ണ്

നീര് വന്ന് പാതിയേ തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അഹമ്മദിൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ തല കുനിച്ചിരുന്നു. അഹമ്മദ് പിസ്റ്റൾ കയ്യിലെടുത്ത്  ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു പിസ്റ്റളിൻ്റെ അറ്റം കമാലുദ്ധീൻ്റെ താടിയിൽ വച്ച് അയാളുടെ തല ഉയർത്തി. പിസ്റ്റൾ കണ്ടതും കമാലുദ്ധീൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. ആ പേടിയിൽ അയാൾ അവിടെ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ മൂത്രവുമൊഴിച്ചു. അഹമ്മദ്: കഴുവേറീടെ മോൻ. ഇവിടെയാകെ വൃത്തികേടാക്കിയല്ലോ. കമാലുദ്ധീൻ: സാറെ, ഞാനൊരു പാവമാണേ. എന്നെ വെറുതെ വിടണം. ഞാനിനി ഒരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാക്കില്ല. അയാൾ നിർത്താതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അഹമ്മദ്: അല്ലേലും നീ എന്ത് പ്രശ്‌നമുണ്ടാക്കാനാണെടാ.. ഇവിടെയൊക്കെ മൂത്രമൊഴിച്ചു നാറ്റിക്കാനോ. കമാലുദ്ധീൻ: അയ്യോ സാറെ, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ഞാൻ തന്നെ വൃത്തിയാക്കിക്കൊള്ളാം. എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. അഹമ്മദ്: എടാ പൊലയാടി മോനെ. നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്നു അറിയാമോ. അറിയില്ലേൽ ഇന്ന് നീ അറിയും. (അബ്ബാസിനോട്) ഇവന് ഇവിടെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കാൻ ഒരു തുണി കൊടുക്ക്. ഇവൻ്റെ വീട്ടുകാരെയും കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ടോ? അബ്ബാസ്: ഉണ്ട് ഭായ്. അവർ വേറെ കാറിലുണ്ട്. ഇത് കേട്ടതും കമാലുദ്ധീൻ അഹമ്മദിൻ്റെ കാലിൽ വീണു കാലു കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു. കമാലുദ്ധീൻ: സാറെ, എൻ്റെ വീട്ടുകാരെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. ഞങ്ങൾ പാവങ്ങളാണേ. അബ്ബാസ് അപ്പോളേക്കും തുടക്കാൻ തുണി കൊണ്ടു