Chapter Title : വേശ്യായനം 6 [വാല്മീകൻ]

കമാലുദ്ധീനെക്കാളും പൊക്കമുണ്ട്. ഇരു നിറമാണെങ്കിലും നല്ല ഭംഗിയാണ് കാണാൻ. ഒതുങ്ങിയ ശരീരം. ആവശ്യമുള്ളിടത്തെല്ലാം നല്ല മുഴുപ്പ്. ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന വയർ. അവളെ കണ്ടതും അഹമ്മദിൻ്റെ കുണ്ണക്ക് ഇളക്കം തുടങ്ങി. അഹമ്മദ്: എന്താടി നിൻ്റെ പേര്. ഖദീജ അവളുടെ പേര് പറഞ്ഞു. അഹമ്മദ്: നിന്നെ കാണാൻ ഒരു ഹൂറിയെപ്പോലുണ്ടല്ലോ. ഈ മണുങ്ങനെ എങ്ങനെ കിട്ടി? ഖദീജ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അഹമ്മദ്: അതൊക്കെ പോട്ടെ, നിനക്ക് ഡാൻസ് കളിക്കാനറിയാമോ? ഖദീജ പിന്നെയും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അഹമ്മദിന് അത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അയാൾ വീണ്ടും പിസ്റ്റൾ എടുത്തു കമാലുദീൻ്റെ തലക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി. ഖദീജ: ഇല്ല. അത്... പണ്ട്...സ്കൂളിൽ നാടോടിനൃത്തം കളിച്ച പരിചയമേ ഉള്ളൂ. അഹമ്മദ്: എനിക്ക് നല്ല സിനിമ ഡാൻസ് ആണ് ഇഷ്ടം. നമ്മുടെ ശ്രീദേവിയെ പോലെ. (അബ്ബാസിനോട്) നീ ആ പാട്ടൊന്ന് വച്ചേ. ഇവളുടെ ഡാൻസ് ഒന്ന് കാണട്ടെ.

അബ്ബാസ് പുറത്തു പോയി കാറിൽ നിന്നും ഒരു ടേപ്പ് റെക്കോർഡർ കൊണ്ട് വന്ന ഒരു കാസ്സെറ്റ് ഇട്ടു പ്ലെയ്‌ ചെയ്തു. ടേപ്പ് റെക്കോർഡറിൽ നിന്നും ശ്രീവിദ്യയുടെ “മേ  തേരി ദുശ്മൻ…” ഒഴുകി വന്നു. അഹമ്മദ്: ആ.. തുടങ്ങിക്കോ ഖദീജ: അയ്യോ.. എനിക്കറിയില്ല. അഹമ്മദ്: നിൻ്റെ കെട്ടിയോൻ ജീവനോടെ ഇവിടുന്ന് പോണേൽ നീ ഇവിടെ നിന്ന് ആടും. മനസ്സിലായോ? ഖദീജക്കു അവളുടെ മുന്നിൽ വേറെ വഴികളില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. അവൾ ഈ സിനിമ കണ്ടിട്ടുള്ളതിനാൽ ഈ ഡാൻസിനെ കുറിച്ചറിയാനായിരുന്നു. അവൾ കൈകൾ പൊക്കി താളത്തിനനുസരിച്ച് അരക്കെട്ടിളക്കി സർപ്പനൃത്തം തുടങ്ങി. അഹമ്മദ് തലയാട്ടി താളം പിടിച്ചിരുന്നു. അയാൾ ഒരു