Chapter Title : വേശ്യായനം 8 [വാല്മീകൻ]
പോക്ക് തുടർന്നു. അവിടുത്തെ മാനേജർക്കും അത് താല്പര്യമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ജിമ്മിൽ ജോലിക്കെത്തിയപ്പോൾ ആളുകൾ ഉള്ളിൽ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നതാണ് കണ്ടത് . ആൾക്കൂട്ടത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"എന്ത് പറ്റി... ആർക്കെങ്കിലും അപകടം പറ്റിയോ" ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ വേഗം ചെന്നു.
അപ്പോളാണ് ആൾക്കൂട്ടത്തിനു നടുവിൽ ഇരുന്നു കരയുന്ന പെൺകുട്ടിയെ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയെ അവൻ അത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.
"ഇവൾ ഇന്ന് ജോയിൻ ചെയ്തതാ. കാലുളുക്കി വീണു. നല്ല വീക്കം ഉണ്ട്." കൂട്ടത്തിലൊരാൾ പറഞ്ഞു.
കൃഷ്ണദാസ് അവിടെയിരുന്നു അവളുടെ കാലു പരിശോധിച്ചു. കാൽക്കുഴ തടവി പെട്ടെന്ന് അവൻ ഒന്ന് തിരിച്ചു. പെൺകുട്ടി വേദന കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു. കൂട്ടം കൂടിയവർ അവനെ തെറി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പോളാണ് പെൺകുട്ടി കാലു വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവളുടെ വേദന മാറിയിരുന്നു. അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. അവൾ ആളുകളോട് കൃഷ്ണദാസിനെ തെറി വിളിക്കുന്നത് നിർത്താൻ പറഞ്ഞു.
"എൻ്റെ വേദന മാറി. നിങ്ങൾ ഇതെങ്ങിനെ സാധിച്ചു. ഡോക്ടർ ആണോ?"
"ഏയ്, ഡോക്ടറൊന്നും അല്ല, കുറച്ചു ഫിസിയോ തെറാപ്പി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്" കളരിയെന്ന പേര് പറയാതെ അവൻ പറഞ്ഞു.
"പക്ഷെ നടക്കാനൊന്നും ആയിട്ടില്ല. കുറച്ചു ദിവസം വിശ്രമിക്കണം. കാറുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കാം" അവൻ തുടർന്ന് പറഞ്ഞു.
"അതൊന്നും വേണ്ട. എൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ആരെങ്കിലും വരും. അതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നു കൊള്ളാം" . എൻ്റെ പേര് എമിലി" അവൾ കൈ നീട്ടി.
കൃഷ്ണദാസ് അവൻ്റെ പേര് പറഞ്ഞ് കൈ കൊടുത്തു.
💬 Comments
View all comments