Chapter Title : വേശ്യായനം 8 [വാല്മീകൻ]

ആളെ വിട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുമായിരുന്നല്ലോ.

മേനോൻ: ആ.. ആവശ്യം എന്റേതല്ലേ (മേനോൻ്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ ലതയെ തിരയുകയായിരുന്നു).  ദിവാകരൻ തന്നിരിക്കുന്ന പണം ഇത് വരെ തിരിച്ചടച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.

ദിവാകരൻ: അയ്യോ അങ്ങുന്നേ... വീടെല്ലാം ഇപ്പോഴാണ് നന്നാക്കിയത്. മില്ലിൽ നിന്നും കൂലി കിട്ടിത്തുടങ്ങുന്നേ ഉള്ളൂ. ഉടനെ തിരിച്ചടക്കാൻ തുടങ്ങാം.

മേനോൻ: (ലത അടുക്കള വാതിലിൽ മറഞ്ഞു നിന്ന് അവരുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് മേനോൻ കണ്ടു). അതെങ്ങനാ ശരിയാകുന്നേ... നീ ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്ത കരാർ പ്രകാരം എൻ്റെ കാശ് അടുത്ത രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഈ വീടും സ്ഥലവും എന്റേതാവും. നീ ഇതുവരെ ഒന്നും തിരിച്ചടച്ചിട്ടും ഇല്ല.

ദിവാകരൻ: അങ്ങുന്നേ..... അങ്ങനെയല്ലല്ലോ അന്ന് പറഞ്ഞത്. ഇപ്പൊ അങ്ങുന്നു മാറ്റിപ്പറയരുത്. കടലാസു ഒരു ഉറപ്പിന് മാത്രമാണെന്നല്ലേ അങ്ങുന്നു അന്ന് പറഞ്ഞത്.

മേനോൻ: കരാറിൽ ഒപ്പിട്ടതല്ലേ ദിവാകരാ ഉറപ്പ്. ഇതിപ്പോ കോടതിയിൽ പോയാലും ഞാനേ ജയിക്കൂ. ഇനി നീ വിചാരിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. (ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ട്) പിന്നെ നിൻ്റെ കെട്ടിയവൻ വിചാരിച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും നടക്കും.

ദിവാകരൻ: (ഒന്ന് ഞെട്ടിയിട്ട്) അങ്ങുന്ന് എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചത്?

മേനോൻ: ദിവാകരാ, നിൻ്റെ കെട്ടിയവളോട് എനിക്ക് കുറച്ച് താല്പര്യം ഉണ്ട്. നീ ഒന്ന് കണ്ടറിഞ്ഞു നിന്നാൽ നിനക്ക് ഗുണം ചെയ്യും... ഈ കടങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ മറക്കാം. എന്താ....

മേനോൻ മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപേ ദിവാകരൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു.

ദിവാകരൻ: എടാ നായേ.... തോന്ന്യവാസം പറയുന്നോ...നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ....

ദിവാകരൻ മേനോനെ തല്ലാൻ അടുത്തെത്തിയപ്പോളേക്കും മേനോൻ്റെ പുറകിൽ നിന്നിരുന്ന സ്വാമി മുന്നോട്ട് വന്ന് അയാളുടെ വയറ്റിൽ കഠാരയിറക്കി. സ്വാമി കഠാര ഊരിയെടുത്തപ്പോൾ