Chapter Title : വേശ്യായനം 9 [വാല്മീകൻ]

അവനു ചിന്തിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നില്ല. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുളടഞ്ഞു.

വീണ്ടുമൊരു മാസം കൊണ്ട് കൃഷ്ണദാസ് ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തു. പക്ഷെ മാനസികമായി അവൻ ആകെ തളർന്നിരുന്നു. നാട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ട് അമ്മയെയും ആതിരയെയും കിട്ടിയില്ല. അവർക്കെന്തു പറ്റിയെന്നറിയാതെ അവൻ പരിഭ്രമിച്ചു.  ജോൺ വഴി അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ തറവാട് വിറ്റു പോയെന്നും അമ്മയും ആതിരയും എങ്ങോട്ടോ പോയെന്നും അറിഞ്ഞു.  കൃഷ്ണദാസിന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. ഈ അവസ്ഥയിൽ അവിടെ നിന്നും മാറി നിൽക്കാനും അവനു മനസ്സ് വന്നില്ല. ഒരു ദിവസം ആന്റണി അവനെ വിളിപ്പിച്ചു.

ആന്റണിയുടെ ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ അയാൾ അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആന്റണി ആകെ അവശനായി കാണപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണദാസിനെ കണ്ടപ്പോൾ ആന്റണി മേശയിൽ നിന്ന് ഒരു ബോക്സ് എടുത്തു പുറത്തു വച്ചു. കൃഷ്ണദാസിനോട് അത് തുറക്കാൻ പറഞ്ഞു. അവൻ അത് തുറന്നപ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ഉപയോഗിച്ച രണ്ട് വെടിയുണ്ടകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

"ഇത് രണ്ടും നിൻ്റെയും എമിലിയുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തതാണ്. ഈ വെടിയുണ്ടകൾ പുറത്തു എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടുകയില്ല.  ഇത്തരം വെടിയുണ്ടകൾ സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുക വാടക കൊലയാളികൾ ആണ്. അവർ ഇങ്ങനെ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ വെടിയുണ്ടകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അവരുടെ പേരിനും പെരുമക്കും വേണ്ടിയാണ്. ഒരു തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അവരുടെ വൈദഗ്ധ്യം വിളിച്ചറിയിക്കാൻ വേണ്ടി. വെടി വച്ചതു പുഴയുടെ മറുവശമുള്ള ഒരു കെട്ടിടത്തിൽ നിന്നും. അവിടെ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ വേറെ തെളിവൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അതിനർത്ഥം ഇത് ചെയ്തത് അതിവിദഗ്ദ്ധനായ കൊലയാളി ആണ് എന്നാണ്. ഇത്ര ദൂരെ നിന്ന് ഇത്ര കൃത്യമായി ഉന്നം വെക്കാൻ പ്രത്യേക കഴിവ് തന്നെ വേണം. കുറച്ചാളുകളേ അങ്ങനെ കഴിവുള്ളവർ കാണൂ."