വേട്ടക്കിറങ്ങിയവർ 2

Vettakkirangiyavar Part 2 | Author : Spulber

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

✍️… “സമയം വൈകിയിട്ടൊന്നുമില്ല മോളേ… ഇതൂടെ കഴിച്ചിട്ട് പോയാ

മതി… “..

അടുക്കളയുടെ പാതകത്തിലിരുന്ന് ദോശ കഴിക്കുന്ന ദേവികയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഒരു ദോശ കൂടി ഇട്ട് കൊടുത്ത് അമ്മ പറഞ്ഞു..

“മതിയമ്മേ… ഇന്നലെത്തന്നെ എനിക്ക് ബസ് കിട്ടിയില്ല…”..

ദേവിക പ്ലേറ്റ് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് എണീറ്റ് കൈ കഴുകി..

വേഗം ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തേക്കോടി..

“ അമ്മേ, ഞാൻ പോയി…”..

ഓട്ടത്തിനിടക്ക് ദേവിക വിളിച്ച് പറഞ്ഞു..

“എടീ… അഛനോട് പറഞ്ഞിട്ട് പോടീ…”..

അത് ദേവിക കേട്ടില്ല.. അവൾ റോഡിലെത്തിയിരുന്നു..

അവൾക്കിന്ന് പതിവില്ലാത്ത ധൃതിയാണ്.. രാവിലെ നേരത്തെ വരണമെന്ന് രാത്രി അനന്തുവിളിച്ച് പറഞ്ഞതാണ് അവളുടെ ധൃതിക്ക് കാരണം.. അവനെന്തോ സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്ന്.. അവനെപ്പോ വിളിച്ചാലും,എങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാലും ദേവിക ചെല്ലും..

അവനെ കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്നത് തന്നെ ദേവികക്ക് ഇഷ്ടമാണ്..പിന്നെ അവന്റെ സാസാരം കേൾക്കുന്നതും.. കുറച്ച് നേരം അനന്തുവായി സംസാരിച്ചിരുന്നാ തന്നെ ദേവികക്ക് താഴെ നനയും..അത്രക്കിഷ്ടമാണ് അവൾക്ക് അനന്തുവിനെ..

രണ്ടാളും കൊടുമ്പിരി കൊണ്ട പ്രേമമാണ്..അത് കോളേജിലെല്ലാർക്കും അറിയുകയും ചെയ്യാം.. അവർ തമ്മിൽ കല്യാണം കഴിക്കുമോന്നൊന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല..എങ്കിലും ശാരീരികമായി അവർ പല തവണ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.. ദേവികക്കാണെങ്കിൽ എന്നും അനന്തുവിന്റെ കൂടെക്കിടക്കാനാണ് ആഗ്രഹം.. സാഹചര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം അവൾ അടങ്ങുന്നതാണ്..

അത്യാവശ്യം തെറ്റില്ലാത്ത കുടുംബമാണ് ദേവികയുടെ.. പക്ഷേ, രണ്ട് വർഷം മുൻപ് അവളുടെ അഛന്റെ കാഴ്ച പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.. പതിയെ കാഴ്ച മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ അയാൾ രണ്ട് മൂന്ന് സർജറിയൊക്കെ നടത്തിയെങ്കിലും അതൊന്നും വിജയിച്ചില്ല.. ഒരു പലചരക്ക് നടത്തിയിരുന്ന ദേവികയുടെ അഛനിപ്പോ ഒന്നിനും വയ്യാതെ വീട്ടിലിരിക്കുകയാണ്..

ഇപ്പോ സാമ്പത്തികമായി അൽപം പ്രയാസത്തിലാണ്.. അനന്തു പാർട്ട് ടൈം ജോലിയെടുത്താണ് ദേവികയുടെ ചെറിയ ചെറിയ ആവശ്യങ്ങൾ നടത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്..അതിനുള്ള നന്ദിയും സ്നേഹവും ദേവികക്കവനോടുണ്ട്.. അവൻ വിളിച്ചാൽ ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്തും അവൾ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലും..

✍️… ദേവിക  സന്തോഷത്തോടെയാണ് അനന്തുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നത്.. ഇന്നെന്തെങ്കിലും നടക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ രാവിലെത്തന്നെ കളിമുറ്റമൊക്കെ ചെത്തിയൊരുക്കിയാണ് ദേവിക വന്നത്..താഴെ രോമമുള്ളത് അനന്തുവിനിഷ്ടമല്ല..

“എന്താടാ ചക്കരേ… ?..എന്തിനാ നേരത്തേ വരാൻ പറഞ്ഞത്… ?”..

അടുത്ത് വന്ന ദേവിക കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട്

അനന്തുവിനോട് ചോദിച്ചു..

“വാ… ഇങ്ങോട്ടിരിക്ക്…”..

ദേവിക അവന്റടുത്ത് സിമന്റ് ബെഞ്ചിലേക്കിരുന്നു.. കാമ്പസിലേക്ക് കുട്ടികൾ വന്ന് തുടങ്ങുന്നേ ഉള്ളൂ..

“ഇരുന്നു… ഇനി വേഗം പറ…”..

താനുദ്ദേശിച്ചത് തന്നെ അവൻ പറയണേന്നുള്ള കൊതിയോടെ ദേവിക പറഞ്ഞു…

“ വളരെ സീരിയസായ ഒരു കാര്യമാണ് എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാനുള്ളത്… അത് പറയുന്നതിന് മുന്ന് വേറൊരു കാര്യം…. ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യം നിനക്ക് സമ്മതമാണേലും അല്ലെങ്കിലും വേറൊരാളിത് അറിയാൻ പാടില്ല… കേട്ടല്ലോ… ?”..

ദേവികക്ക് അമ്പരപ്പായി.. കാരണം അവൾക്ക് കണ്ട് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു ഗൗരവമാണ് അനന്തുവിന്റെ മുഖത്ത്.. സംസാരത്തിലുമുണ്ട് ആ ഗൗരവം..

“എന്താടാ ഇത്ര സീരിയസായ കാര്യം..?..

ഞാൻ വിചാരിച്ചു… എന്നെയും കൂട്ടി… എങ്ങോട്ടെങ്കിലും… പോവാനാണെന്ന്…

അപ്പോ ഞാൻ വടിച്ച് മിനുക്കി വന്നത് വെറുതെയായെന്നർത്ഥം… “..

കഴപ്പോടെയാണ് ദേവികയത് ചോദിച്ചത്..

“ അതിനിടക്ക്