Chapter Title : വിചിത്രമരുന്ന് [ആനീ]

അറിയാൻ പാടില്ല താൻ മനു അല്ലെന്ന്. ജസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് അഭിനയിച്ചാൽ പൊരേ ചേച്ചി..”

“ഹ്മ്മ്. ശെരി!”

മഹിമ മനസ്സില്ലാമനസോടെ അവളുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നെ അവിടെ ബാത്‌റൂമിൽ തല പുറത്തേക്ക് ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന കിച്ചുവിന്റെ മുമ്പിൽ ചെന്ന് നിന്നു.

“എന്താ ഏട്ടാ?”

“മോളേ, ഈ ഷവർ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?”

“ഉണ്ടല്ലോ..”

“എന്നിട്ട് ആവുന്നില്ലല്ലോ..”

“എവിടെ?”

മഹിമ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ ആ ബാത്‌റൂമിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി. അതേസമയം പുറകിൽ നിന്നും കിച്ചു ചെന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ വലത്തേ ചെവിയുടെ താഴെയായി ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു.

“അശ്ശ്.. അയ്യേ!!”

മഹിമ ഞെട്ടിപ്പോയി.

“എന്താടാ ഇത്, വിട്!”

“എന്താടീ നിനക്ക് പറ്റിയെ, ഒരു മൂഡ് ഇല്ലാത്തപോലെ..”

“അത്..”

“പറ!”

കിച്ചു ഒന്നുകൂടി അവളെ തന്നോടടുപ്പിച്ചു. മഹിമ അവന്റെ കരവലത്തിൽ കിടന്ന് പിടച്ചു.

“വിട്! അപ്പു ഉണ്ട് അവിടെ..”

“അവൻ പോയതല്ലേ??”

“ഇല്ല..”

“ആ, എന്നാ വേഗം പറഞ്ഞ് വിട്.”

“എന്തിന്??”

“അതൊക്കെ ഞാൻ പറയാം മോളേ..”

“എന്നാ എന്നെ വിട്! ഞാൻ പോയി അവനോട് പറയട്ടെ..”

“ഹ! അവിടെ നിൽക്ക് പെണ്ണെ..”

“വേണ്ട! ഇപ്പോൾ വരാം. ഇല്ലേൽ കുഴപ്പമാ!”

“ഹ്മ്മ്, ഓക്കെ മൈ വൈഫ്‌!.. പോയി ആ ചെക്കനെയങ്ങു പറഞ്ഞുവിട്ടേര്..”

“ഹും!..”

കിച്ചു ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ കൈകൾ അയച്ചുകൊടുത്തു.

മഹിമ പിന്നെ ഒന്നുമാലോചില്ല. വേഗം തന്നെ ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടി. അവളുടെ ധൃതിയിലുള്ള ഓട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ ആ ചന്തികൾ തെന്നിമാറുന്നത് കണ്ട കിച്ചു ഒരു ചിരിയോടെ അവളുടെ ചന്തിയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് അടിച്ചു.

“ഠപ്!”