Chapter Title : വിധി തന്ന ഭാഗ്യം [Danmee]

ആയത് കൊണ്ട്  ആരും  എയർപോർട്ടിൽ വരണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാൻ  തന്നെ  ആണ്‌.  എയർപോർട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഞാൻ  വീട്ടിലേക് ഒന്നു  വിളിച്ചു അവിടെത്തെ ഒരുക്കം ഓക്കേ  എവിടെ വരെ ആയി  എന്ന് തിരക്കി. പിന്നീട് അവർ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടിയില്ല എങ്കിൽ വെറുത അവരെ  പേടിപ്പിക്കണ്ട എന്നു വിചാരിച്ചു ഫ്ലൈറ്റ് ഒരു മണിക്കൂർ വൈകി ആണ്‌ എത്തിയത്. ആൾ കുട്ടത്തിൽ നിന്ന്  കണ്ണൻന്റെ  മുഖം  ഞാൻ  പെട്ടെന്ന്  തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ  ആണ്‌  ലീവിന് വരുമ്പോൾ ഒക്കെ അമ്മയെയും പെങ്ങൾമാരെയും കുട്ടി  എയർപോർട്ടിൽ  വന്നിരുന്നത്. നാട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും  ആവിശ്യം  ഉണ്ടേൽ  ഞാൻ  ഇവനെ  ആണ്‌ വിളിക്കാറ്. ഞാനും അവനും  നാലാം ക്ലാസ്സ്‌ വരെ  ഒരുമിച്ച് ആയിരുന്നു പഠിച്ചത് പിന്നീട് വേറെ വേറെ ഡിവിഷൻ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവനു സ്വന്തം ആയി ഒരു പലചരക്കു കട ഉണ്ട് അവന്റെ  അച്ഛന്റെ പഴയ ഒരു അംബാസിഡർ കാർആണ്‌  അവന്റെ രഥം. പേഴ്സണൽ ആവിശ്യത്തിനു മാത്രമേ  ഉപയോഗിക്കു പക്ഷെ  ആരെങ്കിലും  എന്തേലും  അത്യാവശ്യം പറഞ്ഞാൽ ടാക്സി ആയും ഓടും. എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവൻ സ്ഥിരം ആയി എയർപോർട്ട് ഓട്ടം ഓടുന്നത്

എയർപോർട്ടിൽ വെച്ചുള്ള സ്നേഹപ്രേകടനം ഒക്കെ  കഴിഞ്ഞു  ഞാനും അവനും എന്റെ വീട്ടിലേക് തിരിച്ചു. ഇതിനുഇടയിൽ നാട്ടുകാര്യവും വീട്ടുകാര്യവും ഒക്കെ  സംസാരിച്ചു. അതിനിടക്ക് ഞാൻ ഫോൺ ഓൺ ആക്കി വാട്സാപ്പ് ഇൽ വീട്ടിൽ പന്തൽ ഇട്ടതിന്റെയും മറ്റും ഫോട്ടോ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ  ഒരു  സ്മൈലി മാത്രം  റിപ്ലേ  ആയി  അയച്ചു. ഉടനെ  മറുപടി വന്നു "ഏട്ടൻ  എന്റെ  കല്യാണത്തിന് എത്തില്ലാലോ എന്ന