Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

വേണ്ടി അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെല്ലുന്നതാണിപ്പോ, ക്‌ളാസ്സിലെ ഉഴപ്പന്മാരൊക്ക അവസാന നാളുകൾ ആയതുകൊണ്ട് കൃത്യമായി വന്നിട്ടുണ്ട്.

“മാത്യു…”

“എന്താ ശ്യാം..”

ഞാൻ ലാസ്റ്റ് ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുമ്പോ രണ്ടു ബെഞ്ചിന് മുൻപിൽ നിന്നും അവനെന്നെ നോക്കി വിളിച്ചു. ശ്യാം ആരാണെന്നു വെച്ചാൽ, എന്റെയും ഋതുവിന്റെയും ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. അല്ലെങ്കിൽ ആയിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശെരി. കുറെ നാളായി അവനെന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ട്, കാമ്പസിലെ പതിവ് പിണക്കം തന്നെ! ശ്യാം പോയ ഗ്യാപ്പിൽ ആണ് സണ്ണി എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടാവുന്നതും.

സംഭവം എന്താണ് വെച്ചാൽ ഋതു എന്നെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തതിൽ അവനെന്നോട് നല്ല ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു, അവനിച്ചിരി സാമ്പത്തികം കുറവുണ്ട് എന്ന കോംപ്ലക്സ് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷെ അവളോട് മുടിഞ്ഞ പ്രേമം ആയിരുന്നിട്ടും അവൻ പറയാൻ വൈകിപ്പോയി. കാര്യമെനിക്ക് ഋതുവിനോട് ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ട് എന്നതിൽ കവിഞ്ഞൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ എനിക്കവളെ അങ്ങനെ കാണുന്നതിൽ നിന്നും എന്തോ വിലക്കിയിരുന്നു എന്നും പറയാം.

“ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് നമുക്ക് കഴിക്കാൻ പോകാം!” ശ്യാം എന്നെ നോക്കി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സിലെന്തോ കുറ്റബോധം പോലെ. ഞാനൊരുപാട് തവണ അവനോടു സംസാരിക്കാൻ മുൻപ് ശ്രമിച്ചിരുന്നതാണ്, അപ്പോഴൊക്കെ അവനെന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്തിരുന്നില്ല!

“എഹ് എന്ത് പറ്റിയെടാ..?!” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഹേയ് ഒന്നുല്ല…പോകാം അല്ലെ, പഴയപോലെ……”

“പോകാം, പിന്നെന്താ..സണ്ണി യും വന്നോട്ടെ ല്ലേ..”

“നിന്റെ ഇഷ്ടം…” റെജിൻ അന്ന് കോളജിൽ വന്നില്ലായിരുന്നു. അവൻ അവന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട് എന്ന് രാവിലെ ഫോൺ ചെയ്തിരുന്നു.

സണ്ണി അതിന്റെയിടയിൽ നമ്മുടെ വിധുമുഖിയുടെ കാര്യം അവന്റെ കാമുകി സ്‌മൃതിയോടു അന്വേഷിച്ചു. പക്ഷെ എന്നും വീട്ടിലേക്ക്പോയി വരുന്ന സ്‌മൃതിക്കും കക്ഷി ആരാണെന്നോ എവിടെന്നാണ് എന്നോ ഒരു ക്ലൂ പോലും ഞങ്ങൾക്ക് തരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ഊണ് കഴിക്കുമ്പോ ശ്യാം എന്നോടുള്ള പിണക്കമെല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്തു. ഉച്ചക്ക് മണി മൂന്ന് ആകുമ്പോ, സ്‌മൃതി വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ സമയം ആയെന്നു പറഞ്ഞുപ്പോൾ സണ്ണിയും അവളെ ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ആക്കാനായി എന്റെ ബൈക്കിന്റെ കീയും വാങ്ങിച്ചു ഇറങ്ങി; ഞാനും അന്നേരം അവരുടെയൊപ്പം ക്‌ളാസിൽ നിന്നും ഒപ്പം താഴേക്കിറങ്ങി. ആമ്പൽ കുളത്തിന്റെ അരികിൽ