Chapter Title : ? വിധുമുഖി ? [കൊമ്പൻ]

ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാൻ ആയിരിക്കും…”

“പക്ഷെ നീരജയോ, ഋതുവോ ആണെങ്കിൽ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചാൽ, എനിക്ക് എളുപ്പം കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ….”

“ശെരിയാ ഞാനുമതോർത്തില്ല!!!” ബിയറിന്റെ കിക്കിൽ സണ്ണി സ്വയം തലക്ക് ഒന്നടിച്ചു പറഞ്ഞു.

“എന്തായാലും സാരമില്ല. നാളെ മുതൽ 5 ദിവസം കൊണ്ട് നമുക്കവളെ കണ്ടു പിടിക്കാമെടാ ചെക്കാ….” സണ്ണി ബിയർ മുഴുവനും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ റെജിനും ഒറ്റവലിക്ക് ബോട്ടിലിൽ ബാക്കിയുള്ള ബിയർ കാലിയാക്കി.

“സമയം 9 ആയി. ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ… നാളെ കാണാം, നീ പാലത്തിൽ കൂടെ വന്നാ മതി, ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും. നമുക്കൊന്നിച്ചു പോകാം….”

ഞാൻ കമിഴ്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് ലാൻഡ് ലൈൻ നോക്കി. അവളുടെ കുഞ്ഞു കുട്ടികളുടെ പോലെ വിറയാർന്ന ശബ്ദം എന്റെ ഹൃദയിലേക്ക് ഒഴുകിവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ നിന്നും തെറിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കിലും പ്രണയത്തെക്കാളും, ഞാനവളെ കണ്ടെത്തുമോ എന്ന പേടിയാണ്….. വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്നോടൊരോന്നു ചോദിക്കുമ്പോ എനിക്ക് മനസിലാകുന്നത്. ഞാൻ പ്ലസ് റ്റു പഠിക്കുമ്പോ ഉള്ള ഒരു ഇൻസിഡന്റ് ഇവൾക്കെങ്ങനെ അറിയാം! അതാണ് എന്നെ കണ്ഫയൂഷൻ ആക്കുന്നത്. എന്റെ ഈഗോ കാരണം ഞാൻ അവളോട് എന്റെയുള്ളിൽ അവളിങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണെന്ന് ഇന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും സമ്മതിക്കാൻ നിന്നില്ല! എന്നെ രണ്ടൂസം കാണാതെ അവൾക്ക് ഇരിക്കാൻ വയ്യെന്ന് പറഞ്ഞു കൊഞ്ചുമ്പോ ഞാൻ മനസ്സിൽ കുട്ടികളെ പോലെ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവളോട് ഞാനതു പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ചെറുതായി പോകില്ലേ…?!!!! പക്ഷെ പക്ഷെ… അവളുടെ പേരിന്റെ ആദ്യത്തെ അക്ഷരം അതെങ്കിലും ചോദിക്കാമായിരുന്നു…..

ഇവളുടെ പ്രായം എന്റെയൊപ്പം ആണോ?! അതോ കോളേജിലെ ഞാൻ അറിയാത്ത 500 ലു പരം പഠിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളിൽ ആരെങ്കിലുമാണോ…ഇവൾ?!!!

“കഴിക്കണ്ടടാ….?!!!”