Chapter Title : വികാര വസതി 03 [ജ്യോതി]

മാർദ്ദവവും  അവൻറെ  അരക്കെട്ട്  തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കല്ലിച്ചു  നിന്ന  മുലഞെട്ടിൻറെ  സ്വാധീനം  നെഞ്ചിലുരഞ്ഞപ്പോൾ  അപ്പുവിന്  സമനില  നഷ്ടപ്പെട്ടു... പെട്ടെന്നുളള  പിടച്ചിലിനും  വെപ്രാളത്തിനുമിടയിൽ  അപ്പുവിൻറെ  കൈപ്പടങ്ങൾ  ചേച്ചിയുടെ  നിതംബക്കെട്ടുകളിന്മേൽ  പൂണ്ടിറങ്ങി.

പാൻറീസില്ലാതെ  വളരെ  തിൻ  ആയുളള  സ്കർട്ടിൽ  നിറഞ്ഞു  തുളുമ്പി  നിന്ന  അമ്മുവിൻറെ  ചന്തിക്കെട്ടിൽ  അപ്പുവിൻറെ  കൈ  അമർന്നപ്പോൾ  അവൾ  അറിയാതെ  വിറച്ചു  പോയി. അതിനിടയിൽ  അപ്പുവിൻറെ  കൈ  തൻറെ  ചന്തിപ്പാളികൾക്കിടയിൽ  വരയുന്നത്  അമ്മു  ഒരു  നെടുവീർപ്പിൽ  മനസ്സിലാക്കി. എന്നാൽ  കാമം  തല്ലിയുയർന്ന  ബോധമയത്തിൽ  നിന്നും  വെളിയിൽ  വരാൻ  അവൾക്കോ,  തൻറെ  രഹസ്യ ഭാഗങ്ങളിൽ  ഊർന്നിറങ്ങുന്ന, തൊട്ടുണർത്തുന്ന  ദേഹം  അനുജൻറേതാണെന്ന്  മനസ്സിലാക്കാൻ  അവളുടെ  യോനിയറയ്ക്കോ  സാധിച്ചില്ല.

''എടാ  വിട്ടേ...  മാറങ്ങട്...''

അപ്പുവിൻറെ  കരവലയത്തിൽ  നിന്നും  വേർപെട്ട്  നിന്ന്  കിതയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ  അമ്മു  അവനെ  ക്രുദ്ധിച്ച്  നോക്കാൻ  മറന്നില്ല. എല്ലാറ്റിൻറെയും  കാരണം  നീയാണെന്ന  മട്ടിൽ  തലയാട്ടിക്കൊണ്ട്  അവൾ  വെളിയിലേയ്ക്ക്  നടന്നു.

അവളുടെ  വെട്ടിത്തെറിക്കുന്ന  നിതംബ പാളികളിൽ  നിന്നും  കണ്ണെടുക്കാൻ  കഴിയാതെ  അവൻ  പകച്ചിരുന്നു  പോയി.

''എന്താടീ  പെണ്ണേയിത്...??  എത്ര നേരമായി  കിടന്ന്  വിളിക്കുന്നു.. ''

''ഉറങ്ങിപ്പോയി... അല്ല  എന്തിനാ  എന്നെ  വിളിച്ചേ..??''

കുറച്ചു  നീരസത്തോടെ  തന്നെ  അവൾ  ചോദിച്ചു. ''എടീ  കറൻറ്  ഇല്ല... ടാങ്കില്  വെളളം  അടിച്ചിടാനും  മറന്നു പോയി. നീയിത്തി  ഈ  വെളളം  കൊണ്ട്  ബാത്ത് റൂമിൽ  വെക്കടീ  മോളേ..''

''അയ്യോ... എന്തൊരു  സ്നേഹം... നിങ്ങട  മോനോട്  പറഞ്ഞൂടേ  ഇതൊക്കെ..??  ജോലി  മൊത്തം  എൻറ  തലേലിട്ട്  തരണം... എന്നിട്ട്  സോപ്പിങ്ങിനായി  ഒരു  മോളേ  വിളിയും...''

''നിനക്ക്  പറ്റോങ്കി  കൊണ്ട്  വെച്ചാ  മതി... ഇല്ലേൽ  നീ  നിൻറെ  ജോലി  നോക്കി  പോ...''

കിണറ്റിൽ  നിന്നും  എടുത്ത  തൊട്ടി  കിണറ്റിൻറെ  മുകളിൽ  കമിഴ്ത്തിയിട്ട്  നൈറ്റി  മുകളിലേയ്ക്കുയർത്തി  കുത്തിക്കൊണ്ട്  ദേവി  പറഞ്ഞു.

''അയ്യോ... പറഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും  എൻറെ  ദേവിക്കൊച്ച്  പിണങ്ങിയോ??  ഇങ്ങു  താ  ഞാങ്കൊണ്ടോയൊഴിക്കാം...''

ദേവിയുടെ  കൈയ്യിൽ  നിന്നും  ബക്കറ്റ്  പിടിച്ചു  വാങ്ങി  അമ്മു  ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക്  നടന്നു. പിന്നാലെ  കുടത്തിൽ  വെളളമെടുത്ത്  ഇടുപ്പിൽ  താങ്ങിക്കൊണ്ട്  ദേവി  പിന്നാലെയും.

മുന്നിൽ  നടക്കുന്ന  അമ്മുവിൻറെ  സദാ  ഓളം  വെട്ടുന്ന  ചന്തിക്കുടങ്ങൾ  ഇടതു  കൈയ്യിൽ  ഭാരം  താങ്ങുന്നതിൻറെ  ഫലമെന്നോണം  ഓരോ  ചുവടിലും