Chapter Title : വികാര വസതി 03 [ജ്യോതി]
വെട്ടിക്കുലുങ്ങി.
''അമ്മൂ... നിന്നോട് ഞാൻ പലപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അടീല് നിക്കറിട്ടേ നടക്കാവൂന്ന്... ഒന്നാതേ ആ ചെക്കനുളളതാ... അല്ലെങ്കിത്തന്നെ കുലുക്കത്തിനൊരു കുറവുമില്ല അപ്പോപിന്നെ നിക്കറൂടി ഇടാതിരുന്നാലോ..??''
ദേവി എടുത്ത വായിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഉത്തരം പറയാൻ അവൾ കുഴങ്ങി.
''അത്... അതമ്മേ... ചൂടായപ്പോ...''
''അവൾടെ ഒരു ചൂട്... നിനക്കു മാത്രോല്ലേ ഉളളൂ ഈ ചൂട്... വെളളം അവിടെ വെച്ചിട്ട് ഓടിപ്പോയി തുണിയുടുക്കടീ...''
അമ്മു നീരസത്തോടെ ബക്കറ്റ് നിലത്തു വെച്ച് തിരിയുമ്പോൾ രാവിലെ ധരിച്ചിരുന്ന സെയിം തിൻ മെറ്റീരിയൽഡ് നൈറ്റിയിൽ ദേവി പകുതിയോളം നനഞ്ഞ പടുതിയിൽ നിൽക്കുന്നു.
''ഹോ...!! എന്നെ കുറ്റമ്പറയാൻ നൂറു നാവാ... നോക്കിയാണ് പറയുന്നയാളിൻറെ തുണിയുടുപ്പ്... ഇങ്ങനെയുടുക്കുന്നേലും ഭേദം എല്ലാം ഉരിഞ്ഞു കളഞ്ഞേച്ച് നടക്കുന്നതാ..''
ദേവിയുടെ ദേഹത്തെ വീക്ഷിക്കുമ്പോൾ അടങ്ങാതെ കിടന്ന അവളിലെ കാമം വീണ്ടും നുരഞ്ഞു പൊന്തി.
''എന്താടീ ?? എന്താടീ ഇതിനൊരു കൊഴപ്പം ??''
''ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ല... പക്ഷേ ഒന്നും അകത്തില്ലാന്ന് മാത്രം... ദേ നോക്കിയേ ആ നെഞ്ചില് തളളിപ്പിടിച്ച് നിക്കുന്ന പാതിയും പുറത്താ... പിന്നാമ്പുറവും ഞെങ്ങിക്കീറാറായി... എന്നിട്ടും മറ്റുളളവരുടെ തുണീമ്മേലാ നോട്ടം...''
അമ്മു കെറുവിച്ച് അകത്തേയ്ക്ക് നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ ദേവിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ മന്ദസ്മിതം പൊഴിഞ്ഞു.
അന്ന് രാത്രി ദേവി കിടക്കാനായി മുറിയിൽ കയറി കതകടയ്ക്കാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മു ഓടിപ്പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടേയ്ക്ക് വന്നു.
''അല്ല... നീ ഇത് പാഞ്ഞോണ്ട് എങ്ങോട്ടാ... പോ പോയി നിൻറെ മുറീൽ കെടെ...''
ദേവി അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
''ഇല്ല... ഇന്ന് ഞാൻ അമ്മേടെ കൂടെയാ കെടക്കാമ്പോണേ... വാ നമുക്കിന്ന് ഒരുമിച്ച് കിടക്കാം...''
ദേവിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മു ചിണുങ്ങി.
''പെണ്ണേ... കൂടുതൽ കൊഞ്ചല്ലേ.. നീ ആളത്ര വെടിപ്പൊന്നും അല്ല... പിന്നെ പാമ്പും കുഞ്ഞായാലും പെറ്റു പോയില്ലേ... ഹും പോയി കെട...''
കളളച്ചിരിയോടെ ദേവി പറയുമ്പോൾ അമ്മുവിൻറെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്നു തുടുത്തു.
''ഹ്മും... ഏതായാലും നീ കിടന്നോ... എനിക്ക് കുറച്ച് കണക്ക് പെൻറിങ് ഉണ്ട്... അത് തീർത്തിട്ടേ ഞാനുളളൂ....''
പറഞ്ഞ് കട്ടിലിന് കുറച്ചു മാറിയുളള ടേബിളിൽ ബുക്ക് വെച്ച് അതിനടുത്തായി
💬 Comments
View all comments