Chapter Title : വികാരത്തിനടിമപ്പെട്ടവൻ [പാത്തു]

വണ്ടി സൈഡാക്കി.

വണ്ടിയുടെ നടുവിലുള്ള ലൈറ്റ് ഇട്ടിട്ട് അയാൾ പോക്കറ്റിൽനിന്നും ഫോൺ എടുക്കുകയായിരുന്നു. ഏതോ താടി വളർത്തിയ ചേട്ടൻ എന്നല്ലാതെ എനിക്ക് വേറൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.

"ഇവളെ അറിയോ" അയാളുടെ ഫോണിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി

"എടാ അറിയോന്ന്" വീണ്ടും ആ ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു

"മ്മ്" ഞാൻ മൂളി

"ആരാ"

"ലക്ഷ്മി അല്ലെ" വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. എന്റെ കാലുകൾ രണ്ടും കൂട്ടിയിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എന്റെ കണ്ണിൽ എന്തോ ഇരുണ്ട് കേറുന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി

"അല്ലേന്നോ, നിനക്ക് ഉറപ്പല്ലേടാ. കുറച്ചുമുന്നേ ഇവളെ മാറ്റിയിട്ട് പണ്ണിയപ്പോ നിനക്ക് സംശയവൊന്നും ഇല്ലാരുന്നല്ലോ"

എന്റെ നെഞ്ചിൽ തീ വാരിയിട്ടപോലെയാണ് ആ വാക്കുകൾ വീണത്.

"എന്നെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി കൊല്ലാനാകും വണ്ടിയിൽ കയറ്റിയത്" ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത

"കൊറേ നാളുകൊണ്ട് നിന്നെ നോക്കി നടക്കാരുന്നു, ഇപ്പഴാ കിട്ടിയത്, അല്ല നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലായോ"

"മ്മ്" വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മൂളി

"ആരാ"

"അവൾടെ ചേട്ടനല്ലേ"

"അഹ്, അതെങ്കിലും അറിയാലോ" എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു

"അല്ല മോനെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ, നിനക്ക് ആരാ അനുവാദം തന്നെ എന്റെ പെങ്ങളെ കേറി ഒണ്ടാക്കാൻ"

"അല്ല ചെട്ടാ, അപ്പോഴത്തെ ഒരു മനസ്സിന് പറ്റിപ്പോയതാ" പേടിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു

"നീ ആരെയാടാ മൈരെ ഊമ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നെ" വളരെ ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ എന്നോട് ആക്രോഷിച്ചു.
"അപ്പൊ ഇനി എന്താ ചെയ്യാ"

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

"തത്കാലം ഈ കാര്യം ഞാൻ മാത്രേ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു, ബാക്കി ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാ പിന്നെ