Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ 2 [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

നിങ്ങളുടെ മുറിയുടെ മുന്നിലൂടെയല്ലേ പോവാറ് അപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്നതാ...

നാണത്തോടെ അംബിക: ഹേയ്.. ഈ പെണ്ണ്.. ഇനി ഞാന്‍ ഒന്നും പറയില്ല

അനിത: എന്റെ ചേച്ചീ.. ഞാന്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ.. ഞാന്‍ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല.. അപ്പോള്‍ എന്നും അംബികേച്ചിയെ വിനയേട്ടന്‍ ചെയ്യാറുണ്ടല്ലേ...?

ചിരിച്ചു നാണത്തോടെ തലയാട്ടി അംബിക: മോള് അമ്മയുടെ കൂടെയല്ലേ കിടക്കുന്നത്.. അതുകൊണ്ട് സൗകര്യാ..

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അനിത: രണ്ടുപേര്‍ക്കും... പ്രസവത്തോടുകൂടി അവിടെ ലൂസായപ്പോള്‍ ചേച്ചിക്ക് വേദനിക്കും എന്ന പേടിയും വിനയേട്ടന് പോയി കാണും..

അംബിക: ഉം അതും ഒരു കാരണമാണ്.

അനിത: ശരിക്കും വിനയേട്ടനോട് ആരാധന തോന്നുകയാണ്. ഇങ്ങനെയും ഉണ്ടല്ലോ ഭര്‍ത്താക്കന്മര്‍.. വിനയേട്ടനെ പോലെ ഒരു ഭര്‍ത്താവിനെ കിട്ടാന്‍ പുണ്യം ചെയ്യണം.

അംബിക: ടീ പെണ്ണെ എന്റെ മുറത്തില്‍ കേറി കൊത്തല്ലേ...

അനിത: അയ്യേ എന്റെ ചേച്ചി.. ചേച്ചിയുടെ വിനയേട്ടനെ എനിക്ക് വേണ്ട. അംബികേച്ചിക്ക് സ്വന്തം വിനയേട്ടന്‍.. വിനയേട്ടന് സ്വന്തം അംബികേച്ചി...

ഇതുകേട്ട് സന്തോഷത്തോടെ മൂളി ചിരിക്കുന്ന അംബിക.

അനിത: എനിക്കും ഉണ്ട് ഭര്‍ത്താവ്. അങ്ങേര് എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഒരു ബാധവുമില്ല.

അംബിക: അത് എന്ത് പറ്റി അനിതേ..?

അനിത: എന്റെ ചേച്ചി നക്കി തുടയ്ക്കാ എന്ന് പറയല്ലോ, അതാണ് അങ്ങേര് ചെയ്യണത്.

അംബിക: അത് പുതുമോടി അല്ലെടീ.. നീ ഇവിടെ വന്നിട്ട് രണ്ട് മാസമല്ലേ ആയൊള്ളൂ.. വിനോദ് നല്ലവനാ.. അവന്‍ പെണ്ണായി നിന്നെ മാത്രമല്ലേ ആദ്യമായി കാണുന്നത് അതിന്റേതാ.

അനിത: വിനയേട്ടന്‍ അംബികേച്ചിയുടെ സമ്മതത്തിന് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു ചെയ്യുന്ന ഭര്‍ത്താവാ. എന്നാല്‍ അതിന്റെ നേരെ ഓപ്പോസിറ്റാ വിനോദേട്ടന്‍. അങ്ങേര് എന്നെ ശരിക്കും റേപ്പ് ചെയ്യുന്ന പോലെ തന്നെയാ.. പരിപാടി ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞാ ഞാന്‍ ചേച്ചിയുടെ മുറിയുടെ മുമ്പിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പോവുന്നത്. നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ ഉള്ളില്‍ ബാത്ത്റൂം ഇല്ലാത്തത് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാ..

അംബിക: പഴയ വീടല്ലേ അനിതേ.. അതാ..

അനിത: അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഞാനാ സഹിക്കുന്നത്. വിനോദേട്ടന്റെ സാധനം എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് അറിയോ ചേച്ചീ... കുറച്ചകലെയുള്ള ഒരു വണ്ണമുള്ള മടല്‍ കഷ്ടം ചൂണ്ടികൊണ്ട്

അനിത: ദേ അത്രയും വണ്ണമുണ്ട്...

അംബിക: വിനയേട്ടന്റെ അത്ര തന്നെ ശരീരമുണ്ടല്ലോ