Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ 2 [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

വിനോദിനും

അനിത: ഉം.. എന്റെ ചേച്ചി ആദ്യരാത്രി എന്നെ വിനോദേട്ടന്‍ ആ ഒലക്ക വെച്ച് ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് അറിയോ..?

ആകാംക്ഷയോടെ അംബിക: എന്താ അനിതേ...?

അനിത: അന്ന് രാത്രി ചേച്ചീ...

കുറച്ചകലെ നിന്ന് ഗൗരിയമ്മ : അംബികേ.. മോളേ... കിരണ്‍ മോള് സ്‌കൂള്‍ കഴിഞ്ഞ് (അംബികയുടെയും വിനോദിന്റെയും മകള്‍) വന്നിട്ടുണ്ട്.

അംബിക: ശരി അമ്മേ... അമ്മ വിളിക്കുന്നു.

അനിത: പിന്നെ പറയാം ചേച്ചി..

അംബികയും അനിതയും ആ പറമ്പിന്റെ നടുവില്‍ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ മകള്‍ക്ക് വൈകുന്നേരം ഭക്ഷണം കൊടുത്തു. രാത്രി വന്ന വിനോദിനും വിനയനും ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊടുത്ത അംബികയോടും അനിതയോടുമായി

വിനയന്‍: നമ്മുടെ രാമനമ്മാവന്‍ ഇന്ന് കടയില്‍ വന്നു.

അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് ഗൗരിയമ്മ: ഹോ അവന്‍ വന്നിരുന്നോ.. എന്ത് പറഞ്ഞു.

വിനോദേട്ടന്‍: കുറച്ച് ദിവസം ഇവിടെ വന്ന് നില്‍ക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇതുകേട്ട് അംബികയും അനിതയും മുഖാമുഖം ഞെട്ടലോടെ നോക്കി.

ഗൗരിയമ്മ: അവന് അത് നിങ്ങളോട് ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല്ല്ലോ..? അവന് എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ഇവിടെ വന്ന് നില്‍ക്കാം...

വിനയന്‍: നാളെ വരാമെന്നാ പറഞ്ഞത്...

ഇത് കേട്ട് അനിത അംബികയെ നോക്കി. അംബികയുടെ ആ ഞെട്ടല്‍ ശരിക്കും അനിത കണ്ടു.

ഗൗരിയമ്മ: വരട്ടെ.. അവന് എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും വരാം.. എത്ര കാലമാണെങ്കിലും നില്‍ക്കാം... നിങ്ങളെ അച്ഛന്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ അവനെ ഇങ്ങോട്ട് എത്ര വിളിച്ചു. അപ്പോളൊന്നും അവന്‍ വന്ന് നിന്നതേയില്ല.. ഇപ്പോളെങ്കിലും കുറച്ച് ദിവസം ഇവിടെ വരാന്‍ സമ്മതിച്ചല്ലോ..

വിനയനും വിനോദും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പോയി. അതിന് ശേഷം അംബികയും അനിതയും ഗൗരിയമ്മയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

പാത്രം കഴുകവെ അംബികയുടെ മൗനമായ മുഖം കണ്ട് അനിത: എന്താ ചേച്ചി പറ്റിയത്..? അമ്മാവന്‍ വരുന്നതുകൊണ്ടാണോ..?

പാത്രം കഴുകികൊണ്ട് അംബിക: അതെ അനിതേ.. അയാള് എന്തിനാ ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്..?

അവിടേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ഗൗരിയമ്മ: മോളെ, അംബികേ, അനിതേ.. നാളെ രാമന്‍ വരുമ്പോളേക്കും വീടൊക്കെ വൃത്തിയാക്കിയിടണം. നല്ല ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കണം.. അവന് കിടക്കാന്‍ മുകളില്‍ മുറി വൃത്തിയാക്കണം.

അംബിക: ശരിയമ്മേ...

അനിത: അമ്മാവന്‍ മുകളിലാണോ കിടക്കണത്..

ഗൗരിയമ്മ: ഇവിടെ നാല് മുറിയല്ലേ