Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ 2 [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല എന്നത് തന്നെയായിരുന്നു. കാരണം ചേച്ചിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛന് കുറച്ച് പണം കടമുണ്ടായിരുന്നു. സ്ത്രീധനമൊന്നും വേണ്ട എന്നെ മതിയെന്ന് വിനയേട്ടന്റെ അമ്മ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു. പിന്നെയൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. വേഗം കല്യാണം നടത്തി.

അനിത: ചേച്ചിക്ക് പണമില്ലെങ്കിലും എന്താ സൗന്ദര്യം ദൈവം വാരിക്കോരി തന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ..

ഇതുകേട്ട് നാണത്തോടെ ചിരിച്ച് തലതാഴ്ത്തുന്ന അംബിക.

അനിത : ആട്ടെ ചേച്ചി പ്രണയം വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നോ..?

അംബിക: ഉം നീ എന്തൊക്കെയാടീ ഈ ചോദിക്കുന്നേ..? വല്ലവരും കേട്ടാ..

അനിത: ഓ പിന്നെ.. ഇവിടെ സ്വന്തം ചേച്ചിയും അനുജത്തിയും പരസ്പരം പ്രണയം പങ്കുവെയ്ക്കുന്നവരാ.. ചേച്ചിക്ക് എന്തിനാ നാണ്. ഞാനും ചേച്ചിയും അന്യ രണ്ട് വീടുകളില്‍ നിന്ന് വന്ന് ഒരു വീട്ടില്‍ വെച്ച് ചേച്ചിയും അനുജത്തിയും ആയവരല്ലേ.. പറ..

അംബിക: പ്രണയിക്കാനൊക്കെ എനിക്ക് എവിടെയാ സമയം.. അതിനുമുമ്പേ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിച്ച് വിട്ടില്ലേ..

അനിത: ചേച്ചീടെ വിവാഹം എത്രാമത്തെ വയസിലായിരുന്നു

അംബിക: ഞാന്‍ പ്രീഡിഗ്രി പഠനം പൂര്‍ത്തിയാവുന്നതിന് മുമ്പ് വിനയേട്ടന്‍ എന്നെ പെണ്ണ് കാണാന്‍ വന്നു.

അനിത: ആ ചെറു പ്രായത്തിലോ..?

അംബിക: പതിനെട്ട് വയസും രണ്ട് മാസവും തികഞ്ഞപ്പോളാണ് വിനയേട്ടന്‍ എന്നെ കെട്ടിയത്.

അനിത: അപ്പോള്‍ വിനയേട്ടന് എത്ര വയസായിരുന്നു.

അംബിക: മുപ്പത്തിയൊന്ന്

ഞെട്ടലോടെ അനിത: ഹോ.. അംബികേച്ചിക്ക് പതിനെട്ടും വിനയേട്ടന് മുപ്പത്തിയൊന്നും.. പതിമൂന്ന് വയസിന്റെ വിത്യാസമോ..?

അംബിക: ഉം

അവള്‍ ഒന്ന് ചിരിച്ചുമൂളി..

അനിത: ചേച്ചി എത്ര ചെറുപ്പമായിരുന്നു അന്ന്. ഞാന്‍ ആ പ്രായത്തില്‍ വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ടേ ഇല്ല..

അംബിക: അനിതേ, നിനക്ക് പ്രണയം വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നോ

അനിത: ഉം ഉണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടിലെ ഒരു കക്ഷിയാ..

അംബിക: പിന്നെ എന്ത് പറ്റി അയാളെ കെട്ടാതിരുന്നേ..?

അനിത: ഉം പുള്ളി എന്നെക്കാള്‍ തൊലിവെളുപ്പുള്ളവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്നെ തേച്ചുപോയി..

അംബിക: ഹോ വല്ലാത്ത കഷ്ടമായല്ലോ.. നിനക്ക് വിഷമമായില്ലേ..?

അനിത: എനിക്ക് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ടാ ഞാന്‍ വേഗം വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചത്. അവന്റെ കുറെ പണം ഞാന്‍ തിന്നിട്ടുണ്ട്..

അംബിക: എങ്ങനെ..?

അനിത: ഞാന്‍ ആരും അറിയാതെ ഇടയ്ക്ക് പാര്‍ക്കിലും ബീച്ചിലും സിനിമയ്ക്കും പോവും..

ഞെട്ടലോട അംബിക: