Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

അവള്‍ മെറൂണ്‍ കളര്‍ ടൈറ്റ് ചുരിദാറാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഷാളില്ല.

അനിത: എങ്ങനെയുണ്ട് ചേച്ചി..?

അഭിമുഖമായി വന്നുനില്‍ക്കുന്ന അവളുടെ മാറിലേക്ക് നോക്കി. ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന മാറിടം കണ്ട് അംബിക: നിന്റെ ഷാള് എവിടെ..?

അനിത: ഷാള് വേണോ ചേച്ചി..?

അംബിക: ദേ മോളെ.. കല്ല്യാണവീട്ടില്‍ എങ്ങനെയുള്ളോരാണെന്ന് അറിയില്ല. നമ്മുടെ നാട്ടുകാര് അത്ര നല്ലവരല്ല..

അനിത: അത് എന്താ ചേച്ചി..?

അംബിക: ഓരോ ആണുങ്ങളെ നോട്ടം കാണണം..

അനിത: ആരാ അങ്ങനെ നോക്കാ...

അംബിക: ആരാ നോക്കാത്തത്...

അനിത: അത് ചേച്ചി അത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയല്ലേ.. അതുകൊണ്ട് ഏത് ആണായാലും നോക്കും.

അംബിക: നോക്കിക്കോട്ടെ. ഇത് ഒരു മാതിരി.. മനുഷ്യനെ ....

അംബിക മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.

അനിത: ആരാ ചേച്ചി അങ്ങനെ ഡിസ്റ്റര്‍ബ് ഉണ്ടാക്കുന്ന നോട്ടം നോക്കണ്

അംബിക: അതിവിടെ തേങ്ങ വലിക്കാന്‍ വരുന്ന കുമാരേട്ടന്‍... അങ്ങേര് തെങ്ങില്‍ കയറിയാല്‍ നോട്ടം തെങ്ങിന്‍ കൊലയിലല്ല, നമ്മുടെ...

അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് ഗൗരിയമ്മ: മക്കളെ പോവാറായില്ലേ...

അംബിക: പോവാണ് അമ്മേ...

അനിത: ഞാന്‍ ഷാള്‍ എടുത്തുവരാം ചേച്ചീ...

എന്നുപറഞ്ഞു ധൃതിയില്‍ കോണിപ്പടി കയറിപോവുന്ന അനിത. അവളുടെ ചന്തികള്‍ രണ്ടും ചെറുതായി കുലുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന് കുറച്ച് വലിപ്പം വച്ചോന്ന് ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് നില്‍ക്കുന്ന അംബികയുടെ അടുത്തേക്ക് മാറില്‍ ഷാളിട്ട് അനിത വന്നു.

അനിത: പോവാ ചേച്ചീ...

ഗൗരിയമ്മ: നോക്കി പോയി വാ മക്കളെ

അംബിക: ശരിയമ്മേ...

അനിത: അമ്മേ പോയി വരാം..

ഗൗരിയമ്മ: ശരി മക്കളെ..

അങ്ങനെ ചുരിദാറിട്ട് അനിതയും സാരിയുടുത്ത് അംബികയും ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു.

അനിത: ചേച്ചി സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്.

അംബിക: നീയും സുന്ദരിതന്നെയാ.