Chapter Title : വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]
ബസിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി. പോവുന്ന ബസിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി റോഡരികില്‍ നില്‍ക്കുന്ന സുരേന്ദ്രനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി അനിത അയാളില്‍ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു. അനിത ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസം എടുത്തുവിട്ടു. അവള്‍ ആശ്വസിച്ചു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് അവള്‍ക്ക് ഒരു വേള സമയം എടുക്കേണ്ടിവന്നു ആലോചിക്കാന്‍. അവള്‍ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാന്ന സമ്മാധാനം അവള്‍ക്കുണ്ടായി. എന്നാലും ആ ഞെട്ടല്‍ അവള്‍ക്ക് മാറിയില്ല. അവളുടെ ദേഹം നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഏസിയുടെ കുളിര്‍മ അവള്‍ അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങി. അവള്‍ പുഷ്പ അമ്മായിയെ നോക്കി. ഭാഗ്യം, ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. അവര്‍ തല ചാഴ്ച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. ഇനി അംബികേച്ചിയോ, അമ്മാവനോ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവോ... ഭഗവാനേ....
അവള്‍ അംബികേച്ചിയെയും അമ്മാവനെയും നോക്കി. ഇല്ല അവര്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷെ, അംബികേച്ചിയുടെ മുഖം വല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. എന്ത് പറ്റി.. ഈ കാര്യമെങ്ങാനും കണ്ടോ...? കണ്ടാല്‍ കഥ കഴിഞ്ഞു. ഈശ്വരാ... അനിതയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി... മനസില്ലാമനസോടെ അവള്‍ അംബികേച്ചിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി...
അനിത ഞെട്ടി.....
എന്താണെന്നല്ലേ...? അത് അംബികേച്ചി തന്നെ പറയും....
---------------------------------
അംബിക...
അനിതയുടെ കൂടെ ബസില്‍ കയറിയ അംബിക സീറ്റ് കിട്ടാതെ രാമനമ്മാവന്റെ അരികെ വിന്‍ഡോ സീറ്റിലിരിക്കുന്നു. സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാതെ അടിച്ചു. ചൂടുകൊണ്ട് അംബിക വിയര്‍ത്തു. വെളുത്ത തൊലിക്കാരണം മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ ചൂട് കൂടുതലായി അംബികയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അടുത്തിരിക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍ കയ്യിലെ വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലില്‍ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മാവന് ഏതാണ്ട് അറുപത്തിയഞ്ച് വയസ് പ്രായമുണ്ട്. നല്ല തടിയുണ്ട്. കറുത്ത നിറമാണ്. മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടുമാണ് വേഷം. പുഷ്പ അമ്മായിക്ക് അറുപത് വയസ് കഴിഞ്ഞു. ക്ഷീണമുള്ളതിനാല്‍ നല്ല
💬 Comments
View all comments