Chapter Title : വില്ക്കപ്പെട്ട കനികള് [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
പിന്നെ... ഒന്നും ഇല്ല...
അംബിക വിക്കി...
അമ്മാവന്: മോള് പറ... അമ്മാവനോട് പറ...
ഇനി മറച്ചുവെച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. അംബിക തുറന്ന് പറയാന് തീരുമാനിച്ചു.
അംബിക: അത് അമ്മാവാ എനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാനുണ്ട്..
അമ്മാവന്: മോള് അവിടുത്ത് ഒഴിച്ചില്ലായിരുന്നോ..?
ദയനീയമായി അംബിക: ഇല്ല...
അമ്മാവന്: മോളെ മൂത്രം പിടിച്ചു നിര്ത്തുന്നത് കേടാ...
അംബിക: ബസ് എവിടെങ്കിലും നിര്ത്തോ...?
അമ്മാവന്: അങ്ങനെ നിര്ത്തുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല... ബസ് നിര്ത്തിയാലും ഏതെങ്കിലും റോഡരികിലേ നിര്ത്തൂ.. ഞങ്ങള് ആണുങ്ങള്ക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിക്കാം. നിങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങള് അങ്ങനെയല്ലല്ലോ....
അംബിക: ഹാവൂ....
അംബിക വയറിനുതാഴെ കൈകൊണ്ടുപോയി സഹിച്ചുകൊണ്ട് മൂത്രം പിടിച്ചു നിര്ത്തുന്നു..
അമ്മാവന്: മോളെ ഇത് അപകടമാണ്... മോള് മൂത്രമൊഴിക്കാതെയിരിക്കുന്നത്...
അംബിക: ഞാനെന്ത് ചെയ്യും അമ്മാവാ...
അമ്മാവന്: സാരിയില് ഒഴിച്ചാല്, സാരി നനയും. മാത്രമല്ല ഏസി ആയതോണ്ട് മൂത്രത്തിന്റെ മണം എങ്ങും എത്തും.
ദയനീയമായി അംബിക: പിന്നെ എന്താ ചെയ്യാ....?
രാമനമ്മാവന് ഒന്നാലോചിച്ച ശേഷം.
അമ്മാവന്: മോള് ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് (കയ്യിലെ വെള്ളകുപ്പി അംബികയ്ക്ക് നേരെ കാണിച്ചുകൊണ്ട്) ഇതിലൊഴിച്ചോ...
ഞെട്ടലോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി അംബിക: ഇതിലോ...?
അമ്മാവന്: അതെ.. മോളെ... അല്ലാതെ വേറെ മാര്ഗ്ഗമില്ല...
വീണ്ടും അംബികയ്ക്ക് മൂത്രശങ്കവന്നു.
അംബിക: ഹൂ...
അവള് വീണ്ടും സഹിച്ചു പിടിച്ചു.
കയ്യിലെ ഒരു ലിറ്റര് വലിപ്പമുള്ള വലിയ ദ്വാരമുള്ള ആ വാട്ടര്ബോട്ടില് നിന്ന് വെള്ളംകുടിച്ച് തീര്ക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്. വെള്ളം കുടിച്ചു തീര്ത്തുകൊണ്ട് കുപ്പി അംബികയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട്
അമ്മാവന്: ദാ മോളെ.. ഇതിലൊഴിച്ചോ...
അംബിക: വേണ്ട... ആരെങ്കിലും കാണും അമ്മാവാ...
അമ്മാവന്: മോളെ.. ഇതിലൊഴിച്ചില്ലെങ്കിലാ നാണക്കേട്. മൂത്രത്തിന്റെ മണം മണത്ത്് എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ട് നോക്കും. അത് പിന്നെ മോള്ക്ക് നാണക്കേടാ..
അംബിക: എന്നാലും
അമ്മാവന്: പുഷ്പ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്... നമ്മളാണെങ്കില് ഏറ്റവും പിന്നിലെ സീറ്റിലും. ആരും കാണില്ല മോളെ...
അമ്മാവന് പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് അംബികയ്ക്ക് തോന്നി.
💬 Comments
View all comments