Chapter Title : വില്ലൻ 7 [വില്ലൻ]

മുഖം കോരിയെടുത്തത്...... എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചത്.......താൻ ഭയന്നിരുന്ന റോക്കിയെയും ബാഷയെയും കൂട്ടുകാരാക്കി തന്നത്........എന്നെ എന്റെ കൈപുണ്യത്തെ പുകഴ്ത്തിയത്......ടീനയിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിച്ചത്......അവരെ ശിക്ഷിച്ചത്.......തന്റെ മാനം കാത്തത്........തന്റെ ശരീരം അവരാരും കാണാതെ മറച്ചുപിടിച്ചത്.....അവൻ സ്വയം കണ്ണുമൂടി നിന്നത്......ജാക്കറ്റ് തന്നത്.......തന്നെ അവന്റെ ബൈക്കിൽ കയറ്റിയത്......ഡ്രസ്സ് വാങ്ങി തന്നത്.....അവന്റെ മടിയിൽ കിടന്നത്....എന്നെ കളിയാക്കിയത്.....എല്ലാം.....എല്ലാം.......എല്ലാം........

എല്ലാ ഓർമകളും അവളെ കരയിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.....കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണ് വീർത്തു.....കണ്ണുനീർ വറ്റി.......

സമറിനെ താൻ ഒരിക്കലും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത്.......ഒരിക്കലും അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഒരു തടസ്സമാകരുത്..... എന്റെ ഇഷ്ടം അതെന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.....ഞാൻ അവന്റെ ഒരു വേലക്കാരി മാത്രമാണ്.......വെറും വേലക്കാരി......ആ ബന്ധം മതി.....അതാ നല്ലത്.....എന്തിനും......ഒരിക്കലും അവനോട് കൂടുതൽ ഇടപഴകരുത്........അതിനുള്ള അവസരം ഉണ്ടാക്കികൊടുക്കരുത്.......ഞാൻ ഇവിടെ പഠിക്കാനാണ് വന്നത്.....പഠിക്കാൻ......പഠിക്കാൻ മാത്രം......അതിനിടയിൽ ചിലരെ പരിചയപ്പെടേണ്ടി വന്നു.....ചിലരെ.......അതിൽ ഒരാൾ.....ഒരാൾ മാത്രമാണ് സമർ..........അതിലൊരാൾ മാത്രം..........

ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടുമൂന്ന് തുള്ളി കണ്ണുനീര് കൂടി കരഞ്ഞു തീർത്തിട്ട് ഷാഹി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.......ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് അടുക്കളയിൽ കയറി രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.....അവൾ ഓരോന്ന് ചെയ്യുമ്പോളും അവനെ കുറിച്ച് ഓർക്കരുത് എന്ന് മനസ്സിനോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവൾക്ക് അത് സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു........ അവൾ ഒരു രീതിയിൽ മനസ്സിനെ അടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്തു.........

രാത്രി ഒരു എട്ടുമണിയായപ്പോൾ പുറത്ത് ഒരു വണ്ടി വന്നു നിന്നതിന്റെ ഒച്ച അവൾ കേട്ടു.... സമറാണെന്ന് വണ്ടിയുടെ സൗണ്ടിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി....

അവൾ പോയി വാതിൽ തുറന്നുകൊടുത്തു......

"ഹേയ്....."....സമർ അവളോട് പറഞ്ഞു.....

"ഹാ...."....അവളും മറുപടി കൊടുത്തു....
സമറിനെ ആകെ കേക്ക് മണക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൾക്ക് കേക്ക് വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാകും അവൾ ഓർത്തു.....അത് അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ തേച്ചിട്ടുണ്ടാകും.....അതല്ലേ അവനെ കേക്ക് മണക്കുന്നെ....ഷാഹിയിൽ പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ അറിയാതെ കരച്ചിൽ വന്നു......അവൾ അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ....

"അടുക്കളയിൽ പണിയുണ്ട്.....".....എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു പോകാനൊരുങ്ങി.....

"..ഹാ....ഞാനും പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം....."....സമർ പറഞ്ഞു.....

ഷാഹി അടുക്കളയിലേക്ക് പാഞ്ഞു......കരയരുത് എന്ന് അത്രയും നേരം സ്വയം പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിച്ച അവളുടെ മനസ്സ് അവളെ കൈവിട്ടു.......അടക്കിപ്പിടിച്ചു കണ്ണുനീർ രണ്ടുമൂന്ന് ഇറ്റ്‌ പുറത്തേക്ക് വീണു......അവൾ ഞാൻ വേറെ ഒരു പെണ്ണും തൊടരുത് എന്നാഗ്രഹിച്ച അവന്റെ ശരീരത്തിൽ കേക്ക് തേച്ചിരിക്കുന്നു...ഷാഹിക്ക് അവൾ സമറിന്റെ മേൽ കേക്ക് തേക്കുന്നത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ തന്നെ പിന്നെയും കരച്ചിൽ ഇരച്ചുവന്നു....... അവൾ കൈകൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി.....ഒരു വിധത്തിൽ കരച്ചിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.......അവൾ അടുക്കള ജോലിയിൽ വ്യാപൃതയാകാൻ ശ്രമിച്ചു....

അടുക്കളപണികൾ ഏകദേശം തീരാനായപ്പോൾ സമർ കുളിച്ചിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു......അടുക്കളയിലെ കൈവരിയിൽ കയറി