Chapter Title : വിനോദ യാത്ര 7 [Vikramadhithyan] [Climax]

ചെയ്തില്ലല്ലോ അവളും കരച്ചിൽ തുടങ്ങി

ഇല്ലെടി തെറ്റ് എന്റെയാ സ്വന്തം ന്നു പറയാൻ ആരുമില്ലാത്തവനാ ഞാൻ നിങ്ങളെയൊക്കെ എന്റെ സ്വന്തമാണെന്ന് കരുതി ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചു അതെന്റെ തെറ്റ് എനിക്കെന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ എന്റെയാന്നു പറഞ്ഞു ചൂണ്ടികാണിക്കാൻ നിങ്ങളുണ്ട് ന്നു കരുതി അതും എന്റെ തെറ്റ് എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരുത്തി ആ കടം വീട്ടാൻ തുണിയഴിച്ചു മലർന്നു കിടന്നു തന്നു പോലും അതിനു വേണ്ടിയാണല്ലോ ഞാൻ ഇതൊക്കെ ചെയ്തെ എന്റെ സ്വരവും ഇടറി തുടങ്ങി

ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു

കാറെടുത്തു പുറത്തു പോയി ആദ്യം കണ്ട ബാറിലേക്ക് കയറി ഒരു ഫുള്ള് വാങ്ങി റൂമിൽ വന്നു മട മടാന്നു കുറെ അകത്താക്കി

വേണ്ടായിരുന്നു അത്രയൊന്നും പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല ന്നാലും അവൾക്ക് എന്നോട് അങ്ങനെ പറയാൻ കൊള്ളാമോ എനിക്ക് വേണ്ടിയും അവൾക്കു വേണ്ടിയും എന്റെ മനസ്സ് തന്നെ വാദിച്ചു എപ്പോഴോ ബോധം മറഞ്ഞു ഉറങ്ങി

രാവിലെ എഴുനേറ്റ് തല നേരെ നിൽക്കുന്നില്ല വല്ലാത്ത തലവേദന പല്ല് തേച്ചപ്പോ ഒക്കാണിച്ചു ഒരു മഞ്ഞ വെള്ളം മാത്രം പുറത്തേക്കു വന്നു ഷവർ ഓൺ ചെയ്തു അതിന്റെ കീഴെ കുറെ നേരം നിന്നു ചെറിയൊരു ആശ്വാസം

ഒരു മുണ്ടുമുടുത്തു ബനിയനുമിട്ടു പുറത്തു മുറിയിൽ വന്നു സിസ്റ്റം ഓൺ ചെയ്തു കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ണില്ലടിക്കുമ്പോ വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് റിവോൾവിങ് ചെയറിലേക്ക് ചാരി കണ്ണടച്ച് കിടന്നു

കാലിൽ ആരോ കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നിയ കൊണ്ടു കണ്ണു തുറന്നു നോക്കി

സവിത കാലിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുകയാണ്

രാത്രി ഉറങ്ങിയിട്ടേയില്ലന്നു മുഖം കാണുമ്പോ അറിയാം

അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും രാത്രി കഴിച്ചതിന്റെ