Chapter Title : വിനോദവെടികൾ 5 [ഒലിവര്]
ആ കിളുന്ന് ശബ്ദത്തിനുടമയെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മിനി ജോർജ്ജ്.
“ ഉച്ചയ്ക്ക് മുന്നേ എഴുതിക്കിട്ടണമെന്ന് പറഞ്ഞ ഐറ്റം കിട്ടിയില്ല. അസൈൻമെന്റ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള സമയം കഴിഞ്ഞു. ടൈം ഈസ് ഓവർ”
നിമ്മി അവളുടെ കയ്യില്നിന്ന് ഫോൺ വാങ്ങി ബാക്കി സംസാരിച്ചു.
“ അതുകൊണ്ട് ഗെയിമും ഓവർ… ചേട്ടായി കാരണം ഞങ്ങളുടെ അഞ്ച് മാർക്കാണ് പോയത്.. അതിന് ചെറിയൊരു ശിക്ഷ ഞങ്ങളും തരേണ്ട? ദേ, ഞങ്ങൾ ഒരാൾക്ക് ഫോൺ കൊടുക്കാം…”
കുറച്ച് സെക്കന്ഡുകൾക്കകം ഞാന് ഭയപ്പെട്ട സ്വരം തന്നെ കാതില് പതിച്ചു.
“ വിനോദ് ശശിധരന്! ദിസ് ഈസ് പ്രിന്സിപ്പല് മത്തായി ഡാനിയേല്. റിപ്പോര്ട്ട് ടു ദി ഓഫീസ് ഇമ്മീഡിയറ്റ്ല്ലി!”
“ എന്താടാ? എന്താ പ്രശ്നം?” റിസീവറും കയ്യിൽപ്പിടിച്ച് തരിച്ചുനിന്ന എന്നെ സ്വാതി ആശങ്കയോടെ നോക്കി.
******
“ട്രീസ?”
കോളേജിലെ ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലെ എറ്റവും സുഖസൗകര്യങ്ങള് നിറഞ്ഞ മുറിയുടെ സുഖ ശീതളിമയിൽ ആ അതിസുന്ദരിയുടെ നഗ്നമായ മാറിൽ കിടന്ന് നാണയത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള പിങ്ക് മുലക്കണ്ണുകളിലൊന്നിൽ വിരലുകൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ച് ആരതി വിളിച്ചു.
“ മ്ംം?”
“ പ്രിന്സിപ്പലിന്റെ ഓഫീസിലോട്ട് പോവണ്ടേ? നമ്മള് കാത്തിരുന്ന നിമിഷങ്ങളല്ലേ ഇത്? ശത്രുവിന്റെ നെഞ്ച് പിളർക്കുന്ന ദിവസത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പ്… ധർമ്മസംസ്ഥാപനത്തിനുള്ള കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭം…”
അത് കേട്ടതും ട്രീസ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.
“ എന്ത് കഞ്ഞി ഡയലോഗാണെടീ ഇത്?! ധർമ്മസംസ്ഥാപനം… മണ്ണാങ്കട്ട…”
ആരതി തെല്ലൊരു ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ വിനോഹനമായ പോലുള്ള വെൺമുലകളിൽ ഇടിച്ചു. അവയൊന്ന് കുലുങ്ങിവിറച്ചിട്ട് വീണ്ടും തലയെടുപ്പോടെ നിന്നു. ട്രീസയെപ്പോലെ തന്നെ. ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം അവൾ ആരതിയുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ മ്ംം… പോവാം നമുക്ക്.. പോണം.. പക്ഷേ അത് അവളുമാർക്ക് ഒരു സപ്പോര്ട്ട് കൊടുക്കാൻ മാത്രം.
ഒന്ന് ഞെട്ടിയാൽ കരയുന്നവളുമാരെ കള്ളും കഞ്ചാവും അതിലേറെ ശാരീരികസുഖവും കൊടുത്ത് ഇത്രയും ആക്കിയെടുത്തതിന് പ്രയോജനം കിട്ടിയില്ലേ? ഒരു കാലത്ത് കോളേജ് വിറപ്പിച്ചവനെ ഒരു ദിവസമെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം… നരുന്തുകൾ അനുസരിപ്പിച്ചില്ലേ? ഈ പുതിയ പിള്ളേര് നമ്മുടെ ഗ്യാങ്ങിന് ചേർന്നവർ തന്നെ. അതുകൊണ്ട് അവർക്ക് സപ്പോര്ട്ട് കൊടുക്കാൻ നമ്മളിന്ന് പുറത്തുനിന്ന് കളി കാണും. അത്ര
💬 Comments
View all comments