Chapter Title : വിപ്രതീസാരം [ധൃഷ്ടദൃമ്‌നൻ]

ഞാൻ :- ടൈമില്ല അതോണ്ടാ

രാജാവ് :- നീ എഴുതി തീർക്കു. ഋഷി വരുമ്പോൾ ഇടാം.

ഞാൻ :- ഒക്കെ

ഋഷിയെത്തി. ഓടിപിടച്ചു എഡിറ്റ് ചെയ്ത് കുട്ടനയച്ചു

മേൽപ്പറഞ്ഞ വ്യക്തികൾക്ക് നന്ദി ഇപ്പോഴേ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു...

നന്ദി നന്ദി നന്ദി.

ആ പിന്നേ ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു. വിപ്രതീസാരം എന്ന പേര് എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നത് പ്രണയത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ ആയ എ കെ എച്ച് ബ്രോ ആണ് കേട്ടോ

പിന്നേ ഇതു.ഒരു ഇൻസെസ്റ്റ് ബേസ്ഡ് സ്റ്റോറി ആണ്. എന്നാൽ ഭോഗം ഇല്ലതാനും.

അപ്പൊ അടുത്ത പേജിൽ കഥ തുടങ്ങുന്നു. വായിച്ചിട്ട് പത്ത് തെറിയെങ്കിലും പറയണേ...

നിങ്ങളുടെ വാണം ആണ് കഥാകാരന്റെ ഉത്തേജനം... ഡിസംബറിൽ മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പിൽ കാച്ചാൻ പാകത്തിനുള്ള കമ്പി ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല... ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്ക് എന്നാലും. ????

വിനയത്തോടെ ???

ധൃഷ്ടദൃമ്‌നൻ (ഒപ്പ്/-)

"ത്രേസ്യേച്ചി... ആ കരൾ വരട്ടിയത് എന്തിയെ... "

"അത് തണുത്തിട്ട് പൊതിയാം മോളെ... ഒരീസം ഇരിക്കാൻ ഉള്ളേ അല്ലേ... ചീത്ത ആയാൽ മോളവനു അവിടെന്നു ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്താൽ മതി. "

"ചീത്ത ആകാതെ ഇരുന്നാൽ കൊള്ളാം... ഫിലിപ്പ് ഇച്ചായനോട് പറഞ്ഞാ കേക്കണ്ടേ? ത്രേസ്യേച്ചിയുടെ കൈപ്പുണ്യം ഒന്നും എനിക്കില്ലാന്ന് അല്ലേ പുള്ളീടെ വാദം."

"പത്തിരുപത് വർഷത്തെ ദാമ്പത്യം. മകൻ ഒന്ന് ആഞ്ഞു പിടിച്ചാൽ മുത്തശ്ശി ആകേണ്ട മുതൽ. ഇപ്പോഴും പരാതീം പരിഭവും."

"ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്നതൊന്നും അതിയാനു പിടിക്കില്ല."

"നീ ഈ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണേ മുന്നേ അരമണിക്കൂർ കൊണ്ട് ചോറും കറീം തോരനും കാപ്പിയും ഉണ്ടാക്കിയാൽ അതിനു അത്ര രുചിയെ കാണുള്ളൂ. പാചകം ഒരു കലയാണ് മോളെ. നീ ആ കലയെ ചൂഷണം ചെയ്യുക അല്ലേ.... "

"ഊ... "

"അവിടെ ചെന്നിട്ട് എന്തുവാ പരിപാടി. "

"ഗൃഹ ഭരണം."

"നീ സാധനങ്ങളൊക്കെ പായ്ക്ക് ചെയ്തോ?"

"എല്ലാം ആയി. ആ കരളൂടെ ഇട്ടേച്ചു പെട്ടി കെട്ടാം".

"പാസ്പോർട്ടും ടിക്കറ്റും ഒക്കെ ബാഗിൽ ഇട്ടേക്കു. വൈകിട്ട് ഇറങ്ങേണ്ടാതാണ്."

"പാസ്പോർട്ടും വിസയും ഒക്കെ മാതാവിന്റെ മുന്നിൽ ആ. ആദ്യ യാത്ര അല്ലേ... "

"മ്മ്... "