Chapter Title : വിരഹം, സ്‌മൃതി, പ്രയാണം [ഋഷി]

ഹരിയും അർച്ചനയും അകലെ. ഞാനും ചേച്ചിയും മാത്രം. ശനിയാഴ്ച. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം. പുസ്തകത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്ന ഞാനത് കേട്ടെങ്കിലും തലയിലോട്ടു കേറിയില്ല. ചെവിയിലൊരു പിടി വീണപ്പോഴാണ് ഞെട്ടിയുണർന്നത്.

എന്താടാ ഇത്! നല്ലകാലം മൊത്തം പുസ്തകോം കരണ്ടോണ്ടിരുന്നോ. വയസ്സാവുമ്പഴേ.... എണീറ്റ് നടക്കാനൊക്കുകേല. ലളിതച്ചേച്ചി. ഇന്ന് സെറ്റുമുണ്ടാണ്. ചന്ദനനിറമുള്ള ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ഞെരുങ്ങിയ കൊഴുത്ത മുലകൾ! എന്തോ പഴയ നടി കവിയൂർ പൊന്നമ്മ മനസ്സിലേക്ക് കേറി വന്നു.

ചേച്ചി വലിച്ചിഴച്ചു നടക്കാനിറക്കി.... ഇത്തിരി നടന്നപ്പോൾ മസിലുകളയഞ്ഞു...ചൂടില്ലാത്ത പോക്കുവെയിലിൽ മഞ്ഞച്ച പുല്ലുകളും, കാവിയുടുത്ത ഗ്രൗണ്ടും, ലളിതച്ചേച്ചിയും തിളങ്ങി. ഇടയ്ക്കെപ്പൊഴോ ചേച്ചിയെന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ കൈചുറ്റി. വിശാലമായ ക്യാംപസ്സിൽക്കൂടി നടന്നപ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്കും തെറ്റയ്ക്കും വിദ്യാർത്ഥികളും, അധ്യാപകരും, വീട്ടമ്മമാരും, മിഥുനങ്ങളും ഞങ്ങൾക്കെതിരേ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ചേച്ചിക്കെല്ലാരേമറിയാം. ഞാനതിശയിച്ചുപോയി. പിള്ളാരുടെ കരപ്പൻ, തലയിലെ പേൻ, കക്ഷം വടിക്കണോ, മൂത്തമോളുടെ ചുറ്റിക്കളി, അമ്മായിയമ്മയുടെ മോശം പെരുമാറ്റം.... ചേച്ചികൈകാര്യം ചെയ്യാത്ത വിഷയങ്ങളില്ല. ഇടയ്ക്കെന്നെയും വലിച്ചിഴച്ചു. ചില യുവതികളായ അമ്മമാരുടെ കൂസലില്ലാത്ത വിലയിരുത്തലും സഹിക്കേണ്ടി വന്നു!

ഹഹഹ... കണ്ടോടാ അവളുമാര് നിന്നെ കൊത്തി വിഴുങ്ങിയത്! ഒരു കൂട്ടം കടന്നുപോയപ്പോൾ ചേച്ചിയെന്റെ ചെവിയിൽ കൂവി...

ആ ചേച്ചീ... ഞാനൊന്നു പ്രതിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

എടാ കൊച്ചനേ... ആമ്പിള്ളാരടെ നോട്ടമെങ്ങോട്ടാണെന്നൊക്കെ ഈ ചേച്ചിക്കറിയാടാ. ആ നിത്യബ്രഹ്മചാരി എന്റെ കൊച്ചനിയൻ... നിന്റെ ആത്മാർഥ സുഹൃത്ത്.. അവന്റെ ചില്ലറ ചുറ്റിക്കളികളൊക്കെ എനിക്കറിയാടാ... ഹും! അവന്റെയൊക്കെയൊരു വിചാരം! പാലു കണ്ണടച്ചു കുടിക്കണ പൂച്ച! ചേച്ചിയൊന്നു ചിരിച്ചു...

ഞാനന്തം വിട്ടുപോയി... ചേച്ചിയെന്റെ മുടിയിൽ ഒന്നു തലോടി. ഒരു കണക്കില്... നീ പാവാടാ... അതാ പരമശിവന് നിന്റെമേലൊരു കണ്ണൊള്ളത്. അല്ലേല് ആ മൈഥിലി അങ്ങു