Chapter Title : വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം 6 [സ്പൾബർ]

തൂറിപ്പോകും നീ…”..

അപ്പു ചിരിയോടെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന, രണ്ടടി നീളമുള്ള ഇരുമ്പ് പൈപ്പ് കയ്യിലെടുത്തു..

“” പറയാടാ… എല്ലാം പറയാം…

എല്ലാം  മനസിലാക്കിത്തന്നിട്ടേ ഇവിടുന്ന് നിന്നെ വിടൂ… “..

ഗണേശൻ പേടിയോടെ അപ്പുവിന്റെ മുഖത്തേക്കും, അവന്റെ കയ്യിലുള്ള ഇരുമ്പ് പൈപ്പിലേക്കും നോക്കി..

എന്നാലും തന്നെയെന്തിനാണ് ബന്ദിയാക്കിയതെന്ന് അവന് മനസിലായില്ല..

“” ഇത് കണ്ടോ നീ… ?.

ഇത് നിന്റെ വായ മൂടിക്കെട്ടാനുളളതാ…

അടങ്ങിയൊതുങ്ങി, ശബ്ദം കുറച്ച്, ചോദിക്കുന്നതിന് വ്യക്തമായി ഉത്തരം പറയണം…

അല്ലേൽ ഇത് നിന്റെ വായിലങ്ങ് ഒട്ടിക്കും.. എന്നിട്ട് ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കേറിയങ്ങ് മേയും…

നിനക്ക് കരയാൻ പോലും പറ്റില്ല…””..

മേശപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഒട്ടിക്കുന്ന ടാപ്പെടുത്ത്

അപ്പു ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു..

ഗണേശന് ചെറിയ പേടി തോന്നി..

“”എന്താ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്… ?.

ഇവര് കുടുങ്ങിയപ്പോ സഹായിച്ചു എന്നല്ലാതെ ഞാനെന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ എന്നെ പിടിച്ച് കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നേ… ?.

എന്നെ അഴിച്ച് വിട്ടേക്ക്… ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം… “..

അങ്ങേയറ്റം മാന്യനായി ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..

“” നീ തെറ്റ് ചെയ്തു ഗണേശാ…

വലിയ തെറ്റ്…

ഇവരെങ്ങനെയാ നിനക്ക് പൈസ തരാനുണ്ടായത്… ?.

അതാദ്യം പറ…”..

ഇരുമ്പ് പൈപ്പിൽ ഉഴിഞ്ഞ് കൊണ്ട് അപ്പു ചോദിച്ചു..

“ അത്… വർക് ഷോപ്പ് കത്തിയപ്പോ..നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുക്കാൻ… “”..

പതറിക്കൊണ്ട് ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..

“വർക് ഷോപ്പ് എങ്ങിനെയാ കത്തിയത്..?””.

അപ്പൂന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഗണേശനൊന്ന് വിരണ്ടു..

“അതെനിക്കെങ്ങിനെ അറിയാം… ? “..

“” ശരി… എന്തിനാ നീ ചോദിക്കാതെ തന്നെ സഹായിച്ചത്…

രവിയേട്ടൻ നിന്നോട് പൈസ ചോദിച്ചിരുന്നോ…?”..

ഗണേശൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

ബാബു മേശപ്പുറത്ത് നിന്ന്