Chapter Title : വിസ്മയ 2 [Vashalan]

നിന്നു, എന്നിട്ട് അത്ഭുതത്തോടെ

അവളെ നോക്കി.

​രാഘവൻ: "എന്താ മോളേ നീ പറഞ്ഞത്? എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല."

​വിസ്മയ തല ഉയർത്താതെ തന്നെ, വിക്കി വിക്കി തന്റെ ഉള്ളിലിരുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു തീർത്തു.

​വിസ്മയ: "ഞാൻ ഇന്നലെ ആ റൂമിലോട്ട് വന്നത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്... എനിക്ക്... എനിക്ക് അവിടെ എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് നേരിട്ട് കാണണമായിരുന്നു. ഞാൻ വേണമെന്ന് വെച്ച് തന്നെയാണ് വന്നത്."

​ഇതുകേട്ടതും രാഘവൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. മകളുടെ ഇത്രയും തുറന്നതും പച്ചയുമായ മറുപടി അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. മുറിയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. വിസ്മയ തന്റെ ചുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് കടിച്ചുപിടിച്ച് അപ്പോഴും തറയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. തന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ആ രഹസ്യ നിമിഷങ്ങൾ കാണാൻ താൻ

സ്വയം ആഗ്രഹിച്ചു വന്നതാണെന്ന വെളിപ്പെടുത്തൽ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു.

എങ്കിലും ഒട്ടും പതറാതെ അദ്ദേഹം അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.

​രാഘവൻ: "മോളേ... നീ ഈ പറയുന്നത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ മനപ്പൂർവ്വം ഞങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് വന്നതാണെന്നോ? എന്താ മോളേ നിനക്ക് പറ്റിയത്?"

​വിസ്മയ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയാട്ടി. അവളുടെ വിരലുകൾ കുർത്തയുടെ അറ്റത്ത് മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

​രാഘവൻ: "മോളേ... നീ മനസ്സിലാക്കണം, അതൊക്കെ ഞാനും നിന്റെ അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്. നിന്റെ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ ഭർത്താവുമായി നീ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളാണത്. അല്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക്

നമ്മൾ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ പാടില്ല. സാരമില്ല... നിന്റെ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് നീ ചെയ്തതാണെന്ന് അച്ഛന് അറിയാം. നീ അതൊക്കെ അങ്ങ് മറന്നേക്ക്. വാ... അമ്മ നല്ല ഇഡലിയും ചമ്മന്തിയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. വന്ന് കഴിക്ക്."

​രാഘവൻ അത്രയും പറഞ്ഞ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ നോക്കി. എന്നാൽ 'അറിവില്ലായ്മ' എന്ന അച്ഛന്റെ ആ വാക്ക് വിസ്മയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പോലെ തറച്ചു. തനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലെന്ന് അച്ഛൻ കരുതിയത് അവളെ വല്ലാതെ ചൊടിപ്പിച്ചു. അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അച്ഛനെ നോക്കി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.

​വിസ്മയ: "അച്ഛാ... എനിക്ക് അറിയാം!"

​രാഘവൻ പതുക്കെ