Chapter Title : വിസ്മയ 2 [Vashalan]

നാവു കൊണ്ട് ആ കുണ്ണയുടെ അറ്റത്ത് വട്ടം വരച്ചു ആഞ്ഞു ചപ്പി. രാഘവന്റെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന്, അയാളുടെ ആ തടിച്ച കുണ്ണയുടെ അറ്റത്തുനിന്നും വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള കൊഴുത്ത ദ്രാവകം (മദനജലം/പാൽ) സരസ്വതിയുടെ വായയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ചീറ്റാൻ തുടങ്ങി. സരസ്വതി അത് പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

​വിസ്മയയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് സരസ്വതി തന്റെ ഉള്ളംകൈയിലേക്ക് ആ വെളുത്ത പാൽ പകർത്തി. അത് നൂലുപോലെ വലിയുന്നത് ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ വിസ്മയ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

​സരസ്വതി: "കണ്ടോ മോളേ... ഇതാണ് അച്ഛന്റെ കരുത്ത്. ഇതിനെയാണ് വിത്ത് അഥവാ മദനജലം എന്ന് പറയുന്നത്. ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ സുഖത്തിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കൽ എത്തുമ്പോൾ പുറത്തുവിടുന്ന ലഹരിയാണിത്. ഇതിന്റെ ഈ ചൂടും ഈ കൊഴുപ്പും കണ്ടോ..."

​സരസ്വതി തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ പാൽ വിസ്മയയുടെ വിരലുകളിലേക്ക് പകർന്നു. വിസ്മയ അത് തൊട്ടു നോക്കി. അതിന്റെ ചൂട് അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നു.

​വിസ്മയ: "അമ്മേ... ഇത് ഇത്രയും ചൂടുള്ളതാണോ? ഇത് കാണാൻ... പാല് പോലെ ഉണ്ടല്ലോ."

​സരസ്വതി: "അതെ മോളേ... ഇതിലാണ് ജീവനുള്ളത്. ഇതിന്റെ ആ മണം കണ്ടോ... ഇത് പതുക്കെ രുചിച്ചു നോക്ക്. ഇതിന്റെ ലഹരി നീ അറിയണം. ഒരു പെണ്ണിന്റെ വിജയം അവളുടെ

ആണിനെ ഇത്രത്തോളം സുഖിപ്പിച്ച് ഈ പാൽ പുറത്തെടുക്കുന്നതിലാണ്."

​സരസ്വതി ആ വെളുത്ത മദനജലം വിസ്മയയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ പുരട്ടിക്കൊടുത്തു. വിസ്മയ അത് പതുക്കെ നാവു കൊണ്ട് രുചിച്ചു നോക്കി. ആ വല്ലാത്ത ചുവയും ലഹരിയും അവളുടെ തലയ്ക്കു പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. രാഘവൻ ക്ഷീണത്തോടെ ബെഡിൽ മലർന്നു കിടന്ന് കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു. സരസ്വതി രാഘവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായഞ്ഞു കിടന്ന് മകളെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി.

ഈ പാർട്ട് ഇവിടെ വെച്ച് അവസാനിക്കുന്നു. വായനക്കാരോട് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്, ഈ കഥ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഇതുപോലെയാണോ എന്ന് എനിക്ക്